Ποιος έφτιαξε το Θεό;

 

«Το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να συλλάβει το άναρχο και το ατελεύτητο του Θεού…»

 

Ο Θεός, ως Θεός, είναι άπειρος στο χώρο και στο χρόνο, είναι χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, είναι εκτός χώρου και χρόνου. Αν ο Θεός είχε Δημιουργό ή προγόνους, τότε θα είχε αρχή, θα ήταν κτίσμα κι όχι Θεός.

 Ο Θεός δε φτιάχνεται, αλλά φτιάχνει. Ο Θεός πριν από τη δημιουργία του υλικού κόσμου είχε δημιουργήσει τον κόσμο των αγγέλων. Πιο πριν δεν γνωρίζουμε τι έκανε. Ίσως το αποκαλύψει στους ανθρώπους, που θα πάνε στον Παράδεισο.

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν της Ἀνάστασης

Ἕνα πρωινό συζητᾶ ὁ γέροντας μέ δύο-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής...

Ὅλο τό οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ στηρίζεται στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτό δέν τό λέω ἐγώ. Τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαῖα ἤ πίστις ἠμῶν» (Α' Κορ. ιε' 17). "Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀνέστη, τότε ὅλα καταρρέουν. Ὁ Χριστός ὅμως ἀνέστη, πράγμα τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι εἶναι Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, ἄρα Θεός.

- Ἐσεῖς τά εἴδατε ὅλα αὐτά; Πῶς τά πιστεύετε;

- Ὄχι, ἐγώ δέν τά εἶδα. Τά εἶδαν ὅμως ἄλλοι, οἱ Ἀπόστολοι. Αὐτοί στή συνέχεια τά γνωστοποίησαν καί μάλιστα προσυπέγραψαν τή μαρτυρία τους μέ τό αἷμα τους. Κι ὅπως ὅλοι δέχονται, ἡ μαρτυρία τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ὑψίστη μαρτυρία.

Η συνάφεια και ο άρρηκτος σύνδεσμος Σταυρού και Αναστάσεως.

ΟΜΙΛΙΑ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ, ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ π.ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΤΙΚΗΝ ΣΥΝΑΞΗΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΥΘΗΡΩΝ  ΣΑΒΒΑΤΟ 4ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 ΜΕ ΘΕΜΑ

Πορευόμαστε σέ ἕναν δρόμο πού ξεκινάει μέ τό Πάθος καί τήν Σταύρωση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ὁδηγεῖ στήν Ἀνάσταση. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά θεωρηθοῦν αὐτόνομα καί ἀνεξάρτητα ὁ Σταυρός ἀπό τήν Ἀνάσταση, μιά καί βρίσκονται στήν ἴδια πορεία, πού τό δεύτερο ἕπεται τοῦ πρώτου. 

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακά τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς»

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσαΐας κς΄15). Σκανδαλιστικὸς ἀκούγεται ὁ στίχος. Εὐχόμαστε λοιπὸν μέσα στὴν Ἐκκλησία νὰ δίνει ὁ Θεὸς κακὰ στοὺς ἐνδόξους, τοὺς Κυβερνῆτες τῆς γῆς;
Καὶ πῶς αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνάδει μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐλέους καὶ τῆς συγγνώμης ποὺ κυριαρχεῖ στὴν Ἐκκλησία μας, αὐτὸ ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε, ὅταν μάλιστα ἀνέβαινε στὸ Σταυρὸ ὁδηγημένος ἀπὸ τοὺς κακούργους ἐκείνους ἐχθρούς Του;
Πῶς μπορεῖ τὸ «πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» νὰ συμφωνήσει μὲ τὸ «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι»; (Λουκ. κγ΄ 34).
Καταρχὰς πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι τὸ «πρόσθες κακὰ» ἀνήκει στὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅταν δηλαδὴ ἀκόμα δὲν εἶχαν ἐκχυθεῖ στὸν κόσμο τὰ ἄπειρα ἐλέη καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ τοῦ Αγίου Θεοῦ, τὰ ὁποῖα ἀκριβῶς ἐξεχύθησαν μὲ τὴ Σταυρικὴ Θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ήταν αναγκαίο το Πάθος του Μεσσία; Δεν μπορούσε με άλλο τρόπο να μας σώσει;

 

 «το κακό εξαλείφεται με έργα κι όχι με λόγια…»

 

 Αυτόν τον τρόπο διάλεξε ο Θεός και είναι ο καλύτερος. Αυτόν προφήτευσαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης εμπνευσμένοι από το Θεό. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, όταν έδειξε το Χριστό στους μαθητές του, είπε βάσει της προφητείας του Ησαΐα (53,7-8): «Να ο αμνός του Θεού που θα σηκώσει την αμαρτία του κόσμου» (Ιωάν. 1,29).

 

Ο Χριστός πολλές φορές μίλησε για την ανάγκη της θυσίας Του. Όταν δίδασκε την παραβολή του καλού ποιμένος κι έλεγε ότι αυτός είναι ο καλός ποιμήν, που δεν εγκαταλείπει το κοπάδι, όταν έρχεται ο λύκος, συμπλήρωσε λέγοντας: «τη ζωή μου θυσιάζω χάριν των προβάτων» (Ιωάν. 10,15).

Ἐξηγήσεις σὲ παρεξηγήσεις κ παρερμηνεῖες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος

  

Ἡ ἠθικὴ τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ἡ ἀσκητική της

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτορος Φιλοσοφίας

Εἰσαγωγὴ

  Στὴ σύγχρονη ἑλληνικὴ θεολογικὴ σκέψη διατυπώθηκε συχνὰ ἡ ἄποψη ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν πρέπει νὰ κατανοεῖται ὡς ἕνα σύστημα ἠθικῶν κανόνων. Διάφοροι θεολόγοι καὶ στοχαστὲς ποὺ συνδέονται μὲ τὸ ρεῦμα τῆς «νεο-ὀρθόδοξης» θεολογίας καὶ ἀργότερα μὲ τὴν μετὰ-πατερικὴ θεολογία ἄσκησαν

Η ΟΥΝΙΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ Ή ΔΙΩΚΤΗΣ; (Ανασκευή ιστορικής παραποίησης από παπικό αρθρογράφο)

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 30^η Μαρτίου 2026

      Αναφέροντας συχνά στις ανακοινώσεις μας ότι ο Παπισμός είναι συνώνυμος με το ψεύδος, την απάτη και την υποκρισία δεν κομίζουμε «Γλαύκα εις Αθήνας», διότι αυτή την οικτρή πραγματικότητα βεβαιώνει περίτρανα η ιστορική πορεία του τους τελευταίους δέκα αιώνες, αφότου απέκοψε την Δυτική Εκκλησία από τον ενιαίο και αδιαίρετο κορμό της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής

Ταυτότης φύλου σύμφωνα μέ τήν Ἁγίαν Γραφήν

Τοῦ Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος

  Ταυτότητα φύλου εἶναι ἡ ἀντίληψη ἑνὸς ἀνθρώπου γιὰ το φῦλο του. Σ’ ὅλες τὶς κοινωνίες ὑπάρχει μία φόρμα φύλων ποὺ ἀποτελεῖ βάση γιὰ τὴ διαμόρφωση τῆς κοινωνικῆς ταυτότητας ἑνὸς ἀτόμου ὅσον ἀφορᾶ στὴν ἀλληλεπίδρασή του μὲ τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῆς κοινωνίας.[1]

  Βασικὸ πιστεύω κάθε Χριστιανοῦ εἶναι ὅτι ἡ Ἁγία Γραφὴ ἀποτελεῖ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς τὸν παρέδωσε μέσο τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἀποστόλων. Εἶναι τὸ σταθερὸ θεμέλιο τῆς χριστιανικῆς Πίστεως, ποὺ παραμένει ἀμετάβλητο ἐπὶ 3.500 χρόνια ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μωϋσέως (1593-1473 π.Χ. [2]) ἕως τῆς σήμερον. Ἂς δοῦμε λοιπὸν τί ἔχει νὰ μᾶς πεῖ ἡ Ἁγία Γραφή, Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη, γιὰ τὸ φλέγον ζήτημα τῆς ταυτότητας τοῦ φύλου.

Η Υμνολογία της Εβδομάδος της Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τις διδασκαλίες του Μητροπολίτη Περιστερίου

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους».

Ἅγ. Μάξιμος ἐναντίον Freud: Ἀσυμβατότης τῆς ὀρθοδόξου ὀντολογίας μὲ τὴν ψυχανάλυσιν

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη

  Ἡ σύγχρονη ἀπόπειρα διαλόγου μεταξὺ ὀρθόδοξης θεολογίας καὶ ψυχανάλυσης ἐγείρει ἕνα θεμελιῶδες ἐρώτημα: πρόκειται γιὰ δύο συμπληρωματικοὺς λόγους περὶ τοῦ ἀνθρώπου, ἢ γιὰ δύο ριζικῶς ἀσύμβατες ἀνθρωπολογικὲς καὶ ὀντολογικὲς προσεγγίσεις; Τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι ψυχολογικὸ οὔτε ποιμαντικό· εἶναι ὀντολογικό. Ἀφορᾶ τὸ τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, πῶς συγκροτεῖται ὡς ὑποκείμενο, ποιὰ εἶναι ἡ πηγὴ τῶν πράξεών του, καὶ ἂν ἡ ἐλευθερία του μπορεῖ νὰ ἀναχθεῖ σὲ ἑρμηνεύσιμη ἀναγκαιότητα. Μὲ τὸ παρὸν ἄρθρο καθιστοῦμε φανερὴ τὴν ἀσυμβατότητα τῆς ὀρθόδοξης ὀντολογίας μὲ τὴν ψυχανάλυση. Ἀναφερόμαστε στὶς βασικὲς θέσεις τοῦ Sigmund Freud καὶ τοῦ Jacques Lacan γιὰ τὸ ἀσυνείδητο καὶ τὴ συγκρότηση τοῦ ὑποκειμένου, καί,

Το αναπόφευκτο του ηθικού νόμου στη μοίρα των ανθρώπων και των λαών.

 

Ου φονεύσεις. Ου μοιχεύσεις.

Εξαιτίας της καταπάτησης από το βασιλιά Δαυίδ των δύο εντολών του Θεού, της έκτης και της έβδομης, θα συμβούν φοβερά γεγονότα στον οίκο του. Πριν απ’ όλα πεθαίνει ένα του παιδί, για τη ζωή του οποίου μάταια παρακαλούσε τον προσβεβλημένο Θεό ένας του γιός σύναψε ερωτική σχέση με την κόρη του, την αδελφή του. Ένας άλλος γιος του σκότωσε τον αδελφό του. Επίσης ο Αβεσσαλώμ, ο πιο αγαπημένος του γιος, εξεγείρεται εναντίον του πατέρα του και μαίνεται πόλεμος μεταξύ πατέρα και γιου, μέχρι που ο γιος σκοτώνεται. Πολλοί από τους άρχοντες πρόδωσαν το Δαυίδ. Πολλά πάθη υπέμεινε ο Δαυίδ και πολλά δάκρυα μετανοίας έχυσε, μέχρι ο Θεός να τον συγχωρέσει για τα αμαρτήματά του και να του δωρίσει και πάλι έλεος και δόξα.

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς για την απιστία στον Θεό.

 (Στον άνθρωπο που παραπονιέται επειδή δεν πιστεύει στον Θεό.)

 

Τι αμαρτία έπραξες και σε βρήκε αυτή η ατυχία πάνω απ’ όλες τις δυστυχίες; Να διακόψεις τη σχέση σου με την πηγή της ζωής και Τον Δωροδότη του λογικού; Να απαρνηθείς Εκείνον, του οποίου το αιώνιο Ον είναι πιο οφθαλμοφανές από το δικό μας εφήμερο ον και με του οποίου την ύπαρξη μόνο μπορεί να επιβεβαιωθεί και η δική μας ύπαρξη;

Ο Θεός δεν κρύβεται από τον άνθρωπο. Ο αμαρτωλός άνθρωπος κρύβεται από τον Θεό ∙ κρύβεται ώσπου εντελώς να Τον χάσει από την όψη. Όπως γράφει για τους προγόνους των ανθρώπων όταν αμάρτησαν: «Και ήκουσαν της φωνής Κυρίου του Θεού περιπατούντος εν τω Παραδείσω το δειλινόν, και εκρύβησαν ο τε Αδάμ και η γυνή αυτού από προσώπου Κυρίου του Θεού εν μέσω του ξύλου του παραδείσου» (Γεν. 3, 8).

Λόγος απολογητικός προς όσους διαβάλλουν τις Άγιες Εικόνες.

Του αγίου Πατρός και Διδασκάλου της Εκκλησίας μας, Ιωάννη του Δαμασκηνού

 

   1. Θα έπρεπε βέβαια εμείς, συναισθανόμενοι πάντοτε την αναξιότητά μας, να σιωπούμε και να εξομολογούμαστε στον Θεό τις αμαρτίες μας, αλλά όταν όλα στον καιρό τους είναι καλά· επειδή όμως βλέπω την Εκκλησία, την οποία ο Θεός έκτισε πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών με ακρογωνιαίο λίθο τον Χριστό τον Υιό Του, να βάλλεται, σαν σε θαλάσσια

Ενσυναίσθηση: Η λέξη που αντικατέστησε την αγάπη;

MINDFULNESS ΚΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ – ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ, ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

Ἡ λέξη «ἐνσυναίσθηση» ἀκούγεται σήμερα παντοῦ. Στήν ἐκπαίδευση, στήν ψυχολογία, στή δημόσια συζήτηση, ἀκόμη καί στόν ἐκκλησιαστικό λόγο. Παρουσιάζεται ὡς ἡ ὕψιστη ἀνθρώπινη ἀρετή, ὡς προϋπόθεση εἰρηνικῆς συνύπαρξης καί ὡς θεραπευτικό κλειδί γιά τίς ἀνθρώπινες σχέσεις. Πολλοί τήν ταυτίζουν ἀβασάνιστα μέ τή χριστιανική ἀγάπη — καί ἡ Ἐκκλησία, πού κατέχει τόν

Τον Υιόν Αυτής τον Πρωτότοκον

 

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

Ἔχοντας ἑρμηνεύσει τὴ φράση «ἕως οὗ» στὸ προηγούμενο κείμενο, προχωροῦμε στὴν ἑπόμενη κρίσιμη λέξη τῆς ἴδιας φράσης ποὺ εἶναι ἡ: «πρωτότοκος».   Θυμίζουμε πὼς στὸν στίχο (α΄ 25) στὸν Εὐαγγελιστὴ Ματθαῖο βεβαιώνεται πὼς ὁ ἅγιος Ἰωσὴφ «οὐκ ἐγίγνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον».   Πῶς ἑρμηνεύουν οἱ αἱρετικοὶ τὴ λέξη αὐτὴ ὥστε νὰ πλήξουν τὴν ἀειπαρθενία τῆς Θεοτόκου;

Τα υποτιθέμενα επιστημονικά θαύματα του Κορανίου

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΑ «ΘΑΥΜΑΤΑ» ΣΤΟ ΚΟΡΑΝΙ

 

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis:      Ἡ ἀπολογητικὴ κατὰ τοῦ Ἰσλὰμ στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ περισσότερο ἀναγκαία καὶ ἐπίκαιρη ἀπὸ ὅσο εἶναι σήμερα, σὲ μιὰ ἐποχὴ ὅπου χιλιάδες μουσουλμάνοι ἔχουν πλέον ἐγκατασταθεῖ μόνιμα στὴ χώρα μας. Ἡ πνευματικὴ πρόκληση ἐντείνεται ἀπὸ τὴν ἀκάθεκτη δραστηριότητα στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, ὅπου ἐπιτελεῖται ἕνας συστηματικὸς καὶ ὀργανωμένος προσηλυτισμός. Μέσα ἀπὸ βίντεο καὶ ἀναρτήσεις, ὁ προπαγανδιστικὸς λόγος τοῦ Ἰσλὰμ ἐπιδιώκει νὰ διεισδύσει στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, ἐπιστρατεύοντας μάλιστα ἀκόμη καὶ Ἑλληνίδες μεταστραφεῖσες, οἱ

Πλάσματα και δημιουργίες

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

 Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας δεχόμαστε και ομολογούμε τον Τριαδικό Θεό ως Δημιουργό “ποιητήν ουρανού και γης ορατών τε πάντων και αοράτων”. 

Βασίλειος Τουλουμτσῆς: Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝...

  

Ομιλία στην κοπή της αγιοβασιλόπιττας της Εστίας Πατερικών Μελετών

"ἕως οὗ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον"

ΠΡΩΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ (1)

 
Οἱ Προτεστάντες καὶ οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, κυρίως, βλασφημοῦν τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἑρμηνεύοντας λανθασμένα τὸ χωρίο Ματθ. α’ 25 «Καὶ οὐκ ἐγίγνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον».