Έλληνες Λογοτέχνες αναζητούν τον Ουρανό

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

Στη χώρα μας, η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, μέσα από την σχεδόν καθολική βίωση της διαχρονικής ορθόδοξης χριστιανικής παραδόσεως, θεωρεί, ως πολιτισμικό και κοινωνικό δεδομένο, την αναζήτηση της ουράνιας και Αιώνιας Ζωής.

Μάλιστα, οι περισσότεροι, ανεξάρτητα από το μέγεθος της πίστεώς τους,  όσον αφορά στο θέμα της μεταθανάτιας ζωής, αποδέχονται τη χριστιανική προοπτική, που θεωρεί το διά του θανάτου τέλος της ανθρώπινης ζωής, ως αρχή της Ουράνιας.

Πατριάρχης Αντιοχείας: «Η πίστη μας παραμένει ριζωμένη στην Ανατολή»

   Το πασχαλινό μήνυμα του Μακαριωτάτου κ.κ. Ιωάννη για τον εσταυρωμένο Χριστιανισμό, την παρακαταθήκη του Χριστού και την προσευχή για τους απαχθέντες Μητροπολίτες.

ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ – Με ένα μήνυμα βαθιάς πνευματικότητας και ιστορικής συνείδησης, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αντιοχείας κ.κ. Ιωάννης απευθύνεται στο πλήρωμα της Εκκλησίας, υπογραμμίζοντας τη μοναδική αποστολή των Χριστιανών της Ανατολής. Εν μέσω των σύγχρονων «αλαλαγμών των πολέμων», ο Πατριάρχης προβάλλει την Ανάσταση ως το «παράθυρο στην αγάπη του Βασιλέως της Δόξης».

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν της Ἀνάστασης

Ἕνα πρωινό συζητᾶ ὁ γέροντας μέ δύο-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής...

Ὅλο τό οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ στηρίζεται στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτό δέν τό λέω ἐγώ. Τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαῖα ἤ πίστις ἠμῶν» (Α' Κορ. ιε' 17). "Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀνέστη, τότε ὅλα καταρρέουν. Ὁ Χριστός ὅμως ἀνέστη, πράγμα τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι εἶναι Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, ἄρα Θεός.

- Ἐσεῖς τά εἴδατε ὅλα αὐτά; Πῶς τά πιστεύετε;

- Ὄχι, ἐγώ δέν τά εἶδα. Τά εἶδαν ὅμως ἄλλοι, οἱ Ἀπόστολοι. Αὐτοί στή συνέχεια τά γνωστοποίησαν καί μάλιστα προσυπέγραψαν τή μαρτυρία τους μέ τό αἷμα τους. Κι ὅπως ὅλοι δέχονται, ἡ μαρτυρία τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ὑψίστη μαρτυρία.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ "ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ": H ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ και πώς αναπόφευκτα θα επηρεάσει τη ζωή όλων μας!

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΕΞΟΔΟΥ

Ψηφιακή Ταυτότητα: Από την “ευκολία” στην υποδομή ελέγχου 

Η συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, υπό τη Christine Anderson, με επίκεντρο το θέμα της ψηφιακής ταυτότητας δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών.
Αυτό που προωθείται ως “ψηφιακός εκσυγχρονισμός” δεν είναι ουδέτερο. Είναι πολιτικό σχέδιο.

Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα που αδικείται ο Τυχικός. Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα.

Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα που αδικείται ο Τυχικός.

Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα.

Σε μια εποχή που η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες με πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον λαό, φαίνεται πως αναζητείται κάτι πολύ πιο… σύγχρονο. Το ιδανικό προφίλ του «εκλεκτού» μοιχεπιβάτη του θρόνου. Ένα προφίλ με σαφείς προδιαγραφές, για να μην υπάρξουν και παρεξηγήσεις.

Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν!

                              ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το άγιο Πάσχα αποτελεί την κορωνίδα του ορθοδόξου εορτολογίου. Είναι, κατά τον ιερό υμνογράφο της αναστάσεως, η «εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων». Η σημασία της μεγάλης εορτής οφείλεται στο ότι εκφράζει το πέρας και τον τελικό θρίαμβο της επιτυχίας του επί γης απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Εορτάζεται πανηγυρικότατα η νίκη του Αγαθού κατά του Κακού, η επικράτηση του φωτός στο νοητό σκοτάδι της αμαρτίας και της φθοράς, η κατάργηση του Άδη και πάνω απ’ όλα η αναίρεση του θανάτου, του χειρότερου εχθρού μας!

Ὁ ἐκφυλισμὸς τῆς Ἀριστερᾶς εἰς θεραπαινίδα «τῆς Νέας Τάξης»

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

  Ἂν θέλουμε νὰ ὁρίσουμε μὲ λίγα λόγια τὴ Νέα Τάξη, μποροῦμε νὰ τὴν ἀποκαλέσουμε «Δικτατορία τῶν Ἀγορῶν» σὲ κάθε πτυχὴ τῆς ζωῆς μας, πολιτική, οἰκονομικὴ καὶ κοινωνική. Μὲ κύρια συν­επακόλουθα νὰ συρρικνώνεται καθημερινὰ ἡ ἐθνικὴ κυριαρχία καὶ ἡ ἀνεξαρτησία τῶν χωρῶν, νὰ ὑποβαθμίζεται ἡ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία καὶ νὰ διαλύεται ὁ κοινωνικὸς ἱστός. Αὐτὴ ἡ «Δικτατορία τῶν Ἀγορῶν» δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἐπελαύνει καθημερινά, ἂν δὲν εἶχε ἐξασφαλίσει δύο βασικὲς συμμαχίες, τὴν προπαγάνδιση τῶν ἀξιῶν της ἀπὸ τὸ διεθνῆ τύπο καὶ τὴν πρόσδεση τῆς Ἀριστερᾶς στὸ ἅρμα της.

ΠΑΣΧΑΛΙΟ ΜΗΝΥΜΑ - της Συντονιστικής Επιτροπής της Πανελλήνιας Κίνησης κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ»

Αγαπητοί φίλοι και συνοδοιπόροι της ΕΞΟΔΟΣ, αγαπητοί αναγνώστες και ακόλουθοι του Eksodos.gr,

Το Άγιο Πάσχα δεν είναι απλώς μια εορτή. Είναι το μεγάλο πέρασμα: από τον θάνατο στη ζωή, από το σκοτάδι στο φως, από τη φθορά στην αφθαρσία. Είναι η νίκη του Αναστάντος Κυρίου, του Ιησού Χριστού, επί του θανάτου, που ανοίγει τον δρόμο της προσωπικής σωτηρίας και της αναστάσεως κάθε ανθρώπου που πιστεύει στον Τριαδικό Θεό.

Μεγάλη Παρασκευή 13 Ἀπριλιου 1947: Τό διά Σταυροῦ μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Γεωργίου Σκρέκα

Τοῦ Πρωτ. Φωτοπούλου Ἰωάννου

Εἰσερχόμενοι στήν Μ. Ἑβδομάδα τῶν Ἀχράντων Παθῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καλούμαστε νά «συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν καί νεκρωθῶμεν δι’Αὐτόν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς ἵνα καί συζήσωμεν Αὐτῷ».  Αὐτό ἀκριβῶς παριστάνει μιά τοιχογραφία στήν ἱ. Μονή Διονυσίου στό ἅγιο Ὄρος, ὅπου εἰκονίζεται ὁ Ἑσταυρωμένος μοναχός. Ἕνας μοναχός πάνω στό σταυρό μέ τά χέρια ἁπλωμένα καρτερικός δέχεται τά βέλη τῶν  ἐπιθέσεων  τῶν παθῶν πού ὑποβάλλουν οἱ δαίμονες: ὑπερηφάνεια, πορνεία, φιλαργυρία φθόνος κατάκριση. Μένει ὅμως στό σταυρό ἀκολουθώντας τόν Χριστό, συσταυρούμενος μέ Αὐτόν πού ανῆλθε στόν Σταυρό νεκρώνοντας τόν παλαιό ἄνθρωπο, χύνοντας τό πανάχραντο αἷμα Του πεθαίνοντας καί ἀναπλάθοντας τόν ἄνθρωπο. Ὅμως ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά συμμετάσχει σ΄αὐτό τον Σταυρό

Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Ανάσταση

TOY EN ΑΓIΟIΣ ΠΑΤΡΟΣ HMΩN ΙΩΑΝΝΟΥ  TOY  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΛΟΓΟΣ  ΕΙΣ  ΤΗΝ   ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ

Ας εορτάσουμε την εορτή αυτή τη μεγίστη και λαμπρά, κατά την οποία ανέστη ο Κύριος. Κι ας την εορτάσουμε με φαιδρότητα μαζί και θεοσέβεια. Ανέστη ο Κύριος και ανέστησε μαζί του και την οικουμένη. Αμάρτησε ο Αδάμ και πέθανε. Ο Χριστός δεν αμάρτησε, αλλά πέθανε. Και ανέστη κατόπιν, σπάζοντας του θανάτου τα δεσμά. Πρωτοφανές και παράδοξο πράγμα. Εκείνος αμάρτησε και πέθανε. Αυτός δεν αμάρτησε και πέθανε. Γιατί; Για να μπορέση εκείνος που αμάρτησε και πέθανε να γλυτώση από τον θάνατο χάριν εκείνου που δεν αμάρτησε αλλά πέθανε.