Τὰ θαύματα εἰς τὴν ζωήν μας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023
Ἀπόστολος: Πράξ. ιβ΄ 1-11
Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. κ΄ 19-31
Ἦχος: α΄.-Ἑωθινόν: Α΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

«καὶ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις
ἐκ τῶν χειρῶν» (Πράξ. ΙΒ΄ 7).

Θαῦμα ἐκπληκτικόν!

Ὁ Πέτρος, ὁ κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων, εὑρίσκεται φυλακισμένος εἰς τὰς φυλακὰς τῶν Ἱεροσολύμων, εἰς μίαν προσπάθειαν τοῦ βασιλέως Ἡρώδου, νὰ ἐξαλείψῃ τὸ Ὄνομα καὶ τὴν διδασκαλίαν τοῦ

Χριστοῦ! Οἱ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου, εὐθὺς μετὰ τὴν κάθοδον τοῦ Παναγίου Πνεύματος κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς, διδάσκουν καὶ θαυματουργοῦν ἐκεῖ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ τοῦτο δημιουργεῖ «ἐνόχλησιν» εἰς τοὺς Ἑβραίους, τοὺς πρωταιτίους διὰ τὴν σταύρωσιν τοῦ Χριστοῦ! Ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης θανατώνει διὰ μαχαίρας τὸν μαθητὴν τοῦ Κυρίου Ἰάκωβον, «καὶ ἰδὼν ὅτι ἀρεστόν ἐστι τοῖς Ἰουδαίοις, προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον»!

Οἱ χριστιανοὶ βλέπουν ὅτι κάθε ἀντίδρασις ἐκ μέρους των θὰ ἦτο ματαία καὶ θὰ ἀπετύγχανεν ἐν τῇ γενέσει της, καὶ διὰ τοῦτο σπεύδουν εἰς τὴν οἰκίαν τῆς μητρὸς τοῦ Μάρκου, (ἑνὸς ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων) καὶ προσεύχονται καὶ παρακαλοῦν τὸν Παντοδύναμον Θεόν, Ἐκεῖνος νὰ λυτρώσῃ τὸν Ἀπόστολον Πέτρον ἀπὸ τὰς δολοφόνους χεῖρας τοῦ βασιλέως! Εἶναι ἡ τελευταία νὺξ πρὸ τῆς θανατώσεως τοῦ Ἀποστόλου, καὶ οἱ συναχθέντες χριστιανοὶ ἐντείνουν τὰς δεήσεις καὶ προσευχάς των, καὶ μετὰ δακρύων ζητοῦν νὰ εἰσακούσῃ ὁ Θεὸς τὰς δεήσεις των καὶ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημά των! Ὁ Πέτρος εἰς τὴν φυλακήν, ἠσφαλισμένος μὲ τὴν μεγίστην δυνατὴν ἀσφάλειαν, ἀναμέσον, «τέσσαρσι τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν δεδεμένος ἁλύσεσι δυσί, φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν» (Πράξ. ΙΒ΄ 4-6)!

Ὅμως, ταῦτα τὰ βαρέα καὶ ὀδυνηρὰ δεσμὰ δὲν καταθλίβουν τὸ δέσμιον Πέτρον! Παρὰ τὸν ἐπικείμενον θάνατον, ὁ ὁποῖος τὸν ἀπειλεῖ, καὶ ἐνῶ, ὡς θὰ ἦτο λογικόν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγωνιᾷ, οὗτος εἶναι ἤρεμος καὶ κοιμᾶται «τὸν ὕπνον τοῦ δικαίου» ἐκεῖ εἰς τὸν τόπον τῆς φυλακίσεώς του! Εἰς ὀλίγον ὅμως τὰ πάντα ἀνατρέπονται! Ἂς ἀφήσωμεν τὸ ἱερὸν κείμενον, νὰ μᾶς ἀφηγηθῇ τὰ θαυμαστὰ ἐκεῖνα ὅσα συνέβησαν εἰς τὸν βασανιστικὸν ἐκεῖνον τόπον! «Καὶ ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι· πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου ἤγειρεν αὐτὸν λέγων. Ἀνάστα ἐν τάχει· καὶ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν. Εἶπέ τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν· περίζωσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. Ἐποίησε δὲ οὕτω. Καὶ λέγει αὐτῷ· περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου καὶ ἀκολούθει μοι. Καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει αὐτῷ, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ γινό­­μενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν» (Πράξ. ΙΒ΄ 7-9)! Οἱ δέκα καὶ ἓξ φύλακες οἱ ὁποῖοι τὸν περιστοιχίζουν ἄγρυπνοι, δὲν ἀντιλαμβάνονται τὸ παραμικρόν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι φυλάσσουν τὰ θύρας τῆς φυλακῆς, – ἐνῶ αὗται ἀνοίγονται καὶ κλείονται μυστηριωδῶς, διὰ νὰ διέλθουν ὁ Ἄγγελος μετὰ τοῦ Πέτρου, – δὲν ἀκούουν τίποτε!

Τὰ θαύματα εἰς τὴν ζωήν μας

Πολλάκις, ἄνθρωποι ἄθεοι, ἄπιστοι καὶ ἀρνηταί, ἠρνήθησαν καὶ ἀρνοῦνται τὰς Θείας ἐπεμβάσεις καὶ παρεμβάσεις εἰς τὴν ζωήν μας! Ἀκόμη καὶ ὅταν τὰ πάντα δεικνύουν ὅτι, ὁ Θεὸς παρεμβαίνει ἐκεῖ ὅπου αἱ ἀνθρώπιναι δυνάμεις ἠδυνάτουν, οἱ ἀρνηταὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἁγίου Θεοῦ, φοβούμενοι μήπως καὶ ἀνατραποῦν αἱ βλάσφημοι θεωρίαι των, ἐφευρίσκουν ἀνηκούστους θεωρίας καὶ παραδοξολογίας, προκειμένου νὰ «θεμελιώνουν» τὰ πλέον ἀπίθανα «σενάρια»! Οὕτω, εἰς θαύματα τεράστια καὶ ἀνεξήγητα κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην λογικήν, ἐπιχειροῦν νὰ «δικαιολογήσουν» ταῦτα μὲ ἀπιθάνους εἰκασίας καὶ ἐφευρήματα τῆς διεστραμμένης λογικῆς των!

Ὅμως, ὁ Κύριος οὐδέποτε ἔπαυσε νὰ ἐνεργῇ καὶ θαυματουργῇ καὶ ἐργάζεται διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου! Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, καὶ βλέπει, ἀλλὰ καὶ πληροφορεῖται εἰς τὴν καρδίαν του, τὰς Θείας παρεμβάσεις! Πολλάκις, βεβαίως, τὰ θαύματα ταῦτα εἶναι τοσοῦτον ἔντονα καὶ «ἀπροκάλυπτα», ὥστε καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν προαναφερθέντων ἀθέων, νὰ ἀρνοῦνται τὴν ἀπιστίαν των καὶ νὰ ἀποδέχωνται τὴν Θείαν Ἀγάπην!

Ἂς ἴδωμεν, ὅμως, πολλὰ τοιαῦτα, «σημερινὰ» σημεῖα τῆς ἀγαθότητος καὶ ἀγάπης τοῦ Θεοῦ! Καὶ δὲν θὰ δείξωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀκούονται ἐντυπωσιακὰ καὶ κροτώδη, καὶ γίνονται πολλὰ τοιαῦτα, ἀλλὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, – θὰ ἔλεγον, – τὰ ἐσυνηθίσαμεν, διότι συμβαίνουν ἐπὶ καθημερινῆς βάσεως! Πῶς, λοιπόν, ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, αἰσθάνεται διὰ τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως, τὴν κάθαρσιν τῆς ψυχῆς του ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν του; Φυσικῶς, ἐπὶ τούτου τοῦ ἐρωτήματος, ἀδιαφορῶ διὰ τὴν ἀπάντησιν τῶν ἀρνητῶν! Πῶς νιώθει ὁ τοιοῦτος πιστός, τὸ Θεῖον δῶρον τῆς Θείας Μεταλήψεως καὶ δὲν δύναται νὰ ζήσῃ ἄνευ τούτου; Ποία μυστικὴ χάρις καὶ δύναμις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὠθεῖ ἀκόμη καὶ τοὺς ἀρνουμένους τὴν τοιαύτην χάριν, ἐνῶ ἀρνοῦνται τὴν πνευματικὴν ζωήν, νὰ βαπτίζουν τὰ τέκνα των, ἢ νὰ ζητοῦν ἐπικηδείους καὶ ἐπιμνημοσύνους ἀκολουθίας, δι’ ἑαυτοὺς καὶ δι’ ἄλλους, μάλιστα δὲ προστρέχοντες καὶ ἐπικαλούμενοι τὴν Ἐκκλησιαστικὴν συμπάθειαν;

Τὰ θαύματα ἐνεργοῦνται διὰ τὴν σωτηρίαν μας!

Κάποτε, ἱερεύς τις διακεκριμένος διὰ τὴν ἀρετήν του, ἐταξίδευε διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς ἁμαξοστοιχίας! Εἰς κάποιαν στάσιν τοῦ τραίνου, ἠκούσθη ὅτι εἰς ναόν τινα, ἐκ μιᾶς εἰκόνος ἔρρεον μύρα! Τότε, ἦτο ἔντονον τὸ θρησκευτικὸν συναίσθημα εἰς τὸν λαόν! Ὁ σταθμάρχης καὶ ὁ ὁδηγὸς τῆς ἁμαξοστοιχίας, ἔδωσαν εἰς τοὺς ἐπιβάτας ἓν χρονικὸν περιθώριον, διὰ νὰ προστρέξουν εἰς τὸν Ναὸν καὶ ἴδουν τὸ ἐπιτελούμενον θαῦμα! Καὶ ἐνῶ οἱ πάντες ἔσπευσαν διὰ νὰ ἴδουν ὁ ἱερεὺς ἐκάθητο μελετῶν εἰς τὴν θέσιν του! Ἠπόρησεν ὁ ὁδηγός, καὶ ἀγανακτῶν διὰ τὴν ἀδιάφορον στάσιν τοῦ ἱερέως, τὸν ἠρώτησε μὲ ἐπιθετικὴν διάθεσιν: «Μὰ καλὰ πάτερ μου! Διατί δὲν πηγαίνετε καὶ ἐσεῖς νὰ ἴδητε τοῦτο τὸ θαυμαστόν; ἄπιστος εἶσθε;»! Καὶ ὁ εὐλογημένος ἐκεῖνος ἱερεύς, ἀπήντησεν εὐφυῶς: «Ἐγὼ ἄπιστος; Ἀντιθέτως! Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὄχι μόνον τοῦτο τὸ Θαῦμα, ἀλλὰ καὶ πλεῖστα ὅσα ἄλλα, ἐνεργεῖ ὁ Κύριος! Μᾶλλον ἐσεῖς εἶσθε οἱ ἄπιστοι, οἱ ὁποῖοι σπεύδετε νὰ ἴδητε καὶ ἱκανοποιήσητε τὴν περιέργειάν σας!»

Ἀνέφερα τὸ τοιοῦτον περιστατικὸν ἐκ τῆς βιοτῆς τοῦ διακεκριμένου Μεσσηνίου κληρικοῦ, π. Ἰωὴλ Γιαννακοπούλου, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν, ἀδελφοί μου, ὅτι τὰ θαύματα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἔπαυσαν νὰ ἐνεργοῦνται ὑπὸ τῆς Θείας Χάριτος, δὲν γίνονται πρὸς ἐντυπωσιασμόν, ἀλλὰ διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν! Ὅταν ὁ Ἡρώδης ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Κύριον νὰ ἐνεργήσῃ κάποιο θαῦμα, διὰ νὰ ἴδη, ὁ Κύριος δὲν τοῦ ἱκανοποίησε τὴν περιέργειαν! (Λουκ. ΚΓ΄ 7-9)! Ἑπομένως, τὰ μὲν θαύματα ἐγένοντο καὶ γίνονται, καὶ ὅσοι ἔχουν «ὀφθαλμοὺς» βλέπουν καὶ πιστεύουν! Ὅσοι, ὅμως δὲν θέλουν νὰ ἴδουν, τοὺς εὐχόμεθα, ὁ Θεὸς νὰ λάμψῃ εἰς τὰς καρδίας των, τὸ φῶς τῆς ἐπιγνώσεως Αὐτοῦ! Ἀμήν!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

πηγή:  orthodoxostypos.gr