«Έτσι
λοιπόν, πιστεύοντας ολόψυχα και μετανοώντας θερμά, συλλαμβάνουμε… στις
καρδιές μας τον Λόγο του Θεού, όπως η Παρθένος, με το να διατηρούμε
δηλαδή τις ψυχές μας παρθένες και αγνές. Κι όπως εκείνη, επειδή ήταν
υπεράμωμη, δεν την έφλεξε το πυρ της θεότητας, έτσι ούτε εμάς μας
καταφλέγει, όταν διατηρούμε αγνές και καθαρές τις καρδιές· αλλά γίνεται
δροσιά από τον ουρανό και πηγή ύδατος και αθάνατης ζωής, που ρέει μέσα
μας. Το ότι δεχόμαστε κι εμείς παρομοίως το αφόρητο πυρ της θεότητας,
άκουσε τον Κύριο που λέγει· «ήλθα να βάλω πυρ πάνω στη γη». Ποιο άλλο
είναι, παρά το ομοούσιο της θεότητός του Πνεύμα, με το οποίο
συνεισέρχεται και συνθεωρείται και ο ίδιος μαζί με τον Πατέρα και
ευρίσκεται μέσα μας;
Αφού όμως ο Λόγος του Θεού σαρκώθηκε μία
φορά από την Παρθένο και γεννήθηκε σωματικώς από αυτήν ανεκφράστως και
υπέρ λόγον, δεν μπορεί
Αυτό είναι μέσα μας το θαυμαστό της ανέκφραστης οικονομίας αυτού κι επάνω από λόγο συγκαταβάσεως, αυτό το μυστήριο το γεμάτο από μεγάλη φρίκη, αυτό που ανέβαλλα να το γράψω κι έτρεμα να το επιχειρήσω».
(ΕΠΕ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ, ΤΟΜΟΣ 19Β, σελ. 177-179)
πηγή: https://www.sostis.gr/blog/item/4365-logos-gia-ton-evangelismo
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε το σχόλιό σας