Ὁ Μάξιμος ἐπιστρέφει στήν Κωνσταντινούπολη. Ὁ πληγωμένος Ἀετός. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

 Νύχτα. Ξεμπάρκαρε ὁ Μάξιμος στήν Πόλη. Ἔτρεξε γρήγορα νά βρεῖ ἕναν ἔμπιστό του ἱερέα. Τοῦ ’φερνε τά καλά μαντάντα. Ὁ Πέτρος εἶχε συμφωνήσει. Ἐπίσκοποι ἀλεξανδρινοί θά φτάνανε ὅπου νά ’ναι. Τόν ἱερέα τοῦτο τόν εἶχε μυήσει στά σχέδιά του πρίν φύγει γιά τήν Ἀλξάνδρεια; Τόν ἐνημέρωσε τή νύχτα ἐκείνη; δέν ξέρουμε. Πάντως μείνανε σύμφωνοι. Γιά ὅλα ἦσαν ἕτοιμοι. Ἕνα μόνο τούς ἔλειπε, τό χρῆμα. Ὁ διάβολος τούς βοήθησε. Τίς μέρες ἐκεῖνες τριγυρνοῦσε στήν Πόλη ἕνας ἀφερλής ἱερέας ἀπό τή Θάσο. Τόν ἔστειλαν ἐκεῖ μέ πολλά χρήματα οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας του, ν’ ἀγοράσει μάρμαρα τῆς Προπονήσου (τῆς Προποντίδας) γιά τό ναό τους. Τόν πλεύρισαν οἱ δύο συνωμότες, τοῦ τάξανε τιμές καί δόξες, μόλις θά γινόταν ὁ Μάξιμος ἐπίσκοπος, κι αὐτός ἔδωσε τά

χρήματα.

Τώρα δέν ὑπῆρχαν ἐμπόδια. Τράξανε ἀπό νύχτα σέ νύχτα κι ἀγοράσανε μπράβους. Γιά πενταροδεκάρες πήρανε μαζί τους πολλούς ἄσχετους, ἀκόμα καί ὀρθοδόξους. Εὔκολα ξεχάσανε τό Γρηγόριο!  Πρόφτασαν μάλιστα νά ἐξαγοράσουνε καί ἀρκετούς ναῦτες ἀπό ἀλεξανδρινά καράβια, νά’χουνε χεροδύναμους ἄντρες, γιά καλό καί γιά κακό.

Ἕτοιμα λοιπόν, ὅλα. Καί ἡ ἄνοιξη ὀμόρφαινε τήν πλάση. Παντοῦ ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ. Στά λουλούδια, στό πράσινο χορτάρι, στά ζωντανά ὅλα. Ἡ φύση ὁλόκληρη σκιρτοῦσε, δοξολογοῦσε μέ τήν εὐωδία καί τή ζωτικότητα. Ὁ Μάξιμος μόνο καί οἱ γύρω του δέν συγκινηθήκανε. Τρέχανε πίσω ἀπό τά σχέδιό τους καί δέν προφταίνανε νά δοῦνε γύρω τους τό Θεό.

Ἕνα δειλινό, ξεμπαρκάρανε στό Προσφοριανό, στο μεγάλο λιμάνι, καί οἱ ἀλεξαδριανοί ἐπίσκοποι. Τούς περίμενε ἄνθρωπος καί τούς ὁδήγησε στό ἄντρο τοῦ Μάξιμου. Κανονίστηκαν ὅλα καί πολύ γρήγορα. Βάλανε κάτι χρυσά νομίσματα στίς τσέπες τους καί πέσανε νά ξεκουραστοῦν. Ἔπρεπε νά ’σαν ἕτοιμοι πολύ πρίν ξημερώσει. 

Ὁ πληγωμένος Ἀετός (Γρηγόριος ὁ Θεολόγος)

(ἀφηγηματικὴ Βιογραφία)

  (σελ.191-192)

  Στυλιανοῦ Γ. Παπαδοπούλου Καθηγητή Πανεπιστημίου

Ἔκδοση Δ΄

Ἀποστολική διακονία

θα βρείτε τα προηγούμενα εδώ