’Εκκλησιαστική Παράδοσις καί νεωτερικότης

Ἡ Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας µας γιά νά εἶναι διαρκῶς ζωντανή, ἀνοικτή καί προσαρµοστική στίς ἀναζητήσεις καί στά προβλήµατα κάθε ἐποχῆς, θά πρέπη νά εἶναι διαρκῶς στραµµένη πρός τό πρόσωπο τοῦ ἀεί ζῶντος Θεανθρώπου Χριστοῦ µας. Αὐτός εἶναι πού θά µᾶς ἐµπνεύση, γιά νά διακονήσουµε τόν ἐµπερίστατο σύγχρονο ἄνθρωπο. Ἡ Παράδοση εἶναι τό ἀποτέλεσµα ἐµπειριῶν αἰώνων, πού ἐπαναλαµβάνονται καί καταγράφονται ἀπό τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας µας διαφόρων ἐποχῶν.Τίς ἐµπειρίες τῶν ὁποίων ἔχουµε ὑποχρέωση νά ἀξιοποιήσουµε, γιά νά ὁδηγήσουµε τήν σύγχρονη πραγµατικότητα, κάθε ἐποχῆς στό νά συγχρονισθῆ µέ τήν Παράδοση.

Οἱ ἐµπειρίες τῶν Πατέρων εἶναι αὐτές πού θά ἀπαντήσουν στίς προκλήσεις τοῦ 21ου αἰώνα καί θά πρωτοστατήσουν στήν διαµόρφωση ἑνός σύγχρονου ζωντανοῦ πολιτισµοῦ. Αὐτό δέν λέγεται ἐσωστρέφεια, ἀλλά συνειδητή ἐπίγνωση ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση δέν εἶναι ἐκ τοῦ κόσµου τούτου καί ὅτι ἡ Παράδοση περιέχει καί δέν περιέχεται οὔτε ἀλλάζει ἀκολουθώντας τά κοσµικά δεδοµένα.
Ἀφορµή τῶν σχολίων αὐτῶν εἶναι τό ἄρθρο τοῦ κ. Σταύρου Γιαγκάζογλου στήν νεοεµφανσθεῖσα ἐφηµερίδα “Ὀρθόδοξη Κιβωτός”, µέ τόν τίτλο “Οἱ µεγάλες προκλήσεις τῆς ὀρθοδοξίας στόν 21ο αἰώνα”. Ὅπου ὁ γνωστός σύµβουλος τοῦ ὑπουργείου Παιδείας καί Θρησκευµάτων, ὁ ὁποῖος καταφέρνει νά βρίσκεται στήν θέση του µέ ὁποιαδήποτε κυβέρνηση καί εἶναι ὁ κύριος ἐκφραστής στό νά µετατραπῆ τό µάθηµα τῶν Θρησκευτικῶν σέ Θρησκειολογία, ἀλλά καί θιασώτης τῆς µεταπατερικῆς θεολογίας, µεταξύ τῶν ἄλλων ἀναφέρει: «Γιά νά εἶναι διαρκῶς ζωντανή (ἡ Παράδοση), πρέπει νά εἶναι ἀνοικτή καί προσαρµοστική, νά διαλέγεται καί νά προσλαµβάνει τά νέα δεδοµένα τοῦ πολιτισµοῦ σέ οἰκουµενική βάση».
Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση, ὅταν διαλέγεται, προσαρµόζεται καί προσλαµβάνει νέα δεδοµένα, τότε παύει νά ἔχη σηµεῖο ἀναφορᾶς της τόν Χριστό καί γίνεται µέρος ἑνός παγκόσµιου συγκρητιστικοῦ πολιτισµοῦ, στόν ὁποῖον ἔχει χαθῆ ὁ Χριστός καί κάθε τί τό προσωπικό καί ἰδιαίτερο. Καί καταλήγει «Εἶναι καιρός ἡ σύγχρονη Ὀρθοδοξία να ὑπερβεῖ τή φοβία της ἀπέναντι στήν νεωτερικότητα καί νά ἀνοίξει, ἐπιτέλους, ἕνα γόνιµο καί δηµιουργικό διάλογο µαζί της».
Ἡ µεγάλη πρόκληση ὅµως τῆς Ὀρθοδοξίας κατά τόν 21o αἰώνα εἶναι νά ὑπερβῆ τίς φοβίες της, γιά νά καταγγείλη δηµόσια τίς ἰδέες τῆς νεωτερικότητας, ὡς πηγή καί αἰτία τῆς δυστυχίας τοῦ συγχρόνου ∆υτικοῦ ἀνθρώπου!
 Γ.Κ.Τ

Ορθόδοξος Τύπος 12/6/2015