Τὸ θέλημά μας!

Ε΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

Ἀπόστολος: Ἑβρ. θ΄ 11 – 14

Εὐαγγέλιον: Μᾶρκ. ι΄ 32 – 45

Ἦχος: α΄.- Ἑωθινόν: Θ΄

 

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«Τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;» (Μᾶρκ. Ι΄ 36)

Τὸ θέλημά μας!

   Ἂν ἦτο εὔκολον, φίλοι μου ἀναγνῶσται, νὰ διενεργῆτο μία ἔρευνα ἥτις θὰ ἀνεζήτει τὰς θελήσεις τῶν ἀνθρώπων, τότε τὸ ἀποτέλεσμα θὰ μᾶς ἐξέπληττε κυριολεκτικῶς! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ἡ συντριπτικὴ πλειονότης, – κατὰ τὴν ταπεινὴν ἄποψίν μου, – θὰ «ὡραματίζετο» μίαν ἐντελῶς διαφορετικὴν

πραγματικότητα διὰ τὸν ἑαυτόν των! Ὡς ὑποθέτω, οἱ τοιοῦτοι θὰ ἤθελον, δόξας καὶ τιμὰς ὀνειρικάς˙ χρήματα ἀτελείωτα˙ πλήρη ἀποδοχὴν καὶ σεβασμὸν ἐκ τῶν συνανθρώπων των˙ ὑγείαν τελείαν, ἄνευ τῶν οἵωνδήποτε, ἀκόμη καὶ ἐλαχίστων, προβλημάτων˙ «ἔτη πολλά», ἴσως καὶ ἀτελείωτα, – ὡς ηὔχετο δι’ ἑαυτόν, ὁ ἄφρων ἐκεῖνος πλούσιος τῆς παραβολῆς! Θὰ ἤθελον ἐπίσης, ὡς ὑποθέτω, νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν κορυφαίαν θέσιν ἐπὶ τῆς γῆς, προκειμένου νὰ ἀπολαμβάνωσιν ἀκαταπαύστως, τιμὰς καὶ δόξας καὶ ἐπαίνους καὶ κολακείας, ὑπὸ ἁπάντων τῶν ὑπηκόων των! Θὰ ὑπῆρχε, βεβαίως ἀφ’ ἑτέρου, καὶ ἡ ἐλαχίστη μειονότης τῶν ἁγίων καὶ ἐναρέτων, καὶ μιμητῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἔζησεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ἄκρᾳ ταπεινώσει καὶ ἀφανείᾳ, καὶ μὴ ἔχων «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ»! Ἡ μειονότης αὕτη, ἥτις ἔχει διαπαντὸς ἐστραμμένην τὴν προσοχήν, εἰς τάς, «μετὰ ταῦτα, δόξας καὶ τιμάς»!

Τὸ Θεῖον Θέλημα!

  Ὅμως, θὰ ἔπρεπεν ἴσως, νὰ ἴδωμεν, «τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ»! Ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ λεγόμενοι Χριστιανοί, νὰ ἀναζητήσωμεν ποῖον εἶναι τὸ Θεῖον θέλημα! Τί θέλει καὶ εἰς τί εὐαρεστεῖ­ται ὁ Θεός! Καὶ εἶναι εὔκολον τοῦτο, ἀρκεῖ νὰ ἀναζητήσωμεν τοῦ­το τὸ Θεῖον θέλημα, εἰς τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ τὴν Ἁγίαν Γραφήν! Ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ Θεῖα «θελήματα», – εἰς πᾶσαν ἔκφανσιν αὐτῶν, – εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα ἀπὸ τὰ ἀνθρωπίνας προτιμήσεις καὶ θελήσεις! Καὶ διὰ νὰ ἐπιλέξωμέν τινα ἐξ αὐτῶν, γινόμεθα σαφέστεροι!

  Ἐκκινούμενοι ἀπὸ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Χριστοῦ, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐπιλέγει δι’ ἑαυτόν, ὅ,τι πλέον ἀσήμαντον καὶ εὐτελές! Γεννᾶται εἰς τὸ σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν, μεγαλώνει – κατ’ ἄνθρωπον – ὡς οἱ πλέον πτωχοὶ καὶ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι, καὶ διέρχεται τὴν ἐπὶ τῆς γῆς ζωήν Του, – ὡς ἤδη εἴπομεν, – ἐν ἀπολύτῳ ἀνεχείᾳ καὶ πτωχείᾳ! «Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58), εἶπε πρὸς τὸν «φιλόδοξον» ἐκεῖνον, ὅστις προυεθυμήθη νὰ ἀκολουθήσῃ Αὐτόν «ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ»! Ἐπίσης, εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» καὶ διδαχήν Του, ἐπαινεῖ καὶ μακαρίζει ἅπαντας ἐκείνους, οὕστινας ὁ κόσμος ἔχει εἰς τὸ περιθώριον! Ἐκατηγόρησε καὶ ἤλεγξε τὸν πλοῦτον καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἄνεσιν, καὶ ἐδήλωσεν ὅτι «πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν» (Λουκ. ΙΗ΄ 24-25)! Συνέστησε τὸν δύσκολον καὶ τραχὺν δρόμον τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ ἀγῶνος, καὶ ἐβεβαίωσεν ὅτι, «ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)! Προεφήτευσε καὶ προειδοποίησε τοὺς μαθητάς Του, ὅτι, «μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. Ι΄ 28)!

  Ναί, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ τοῦτο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου! Ὁ «δρόμος ὁ ἀνηφορικὸς καὶ τραχύς»˙ αἱ θλίψεις καὶ οἱ πόνοι καὶ τὰ βάσανα! Διὰ τούτων ἐπορεύθησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ! Πρῶτος ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, καί ἀσφαλῶς, δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν «κατάλογον τῶν Ἁγίων» οὐδεὶς ὅστις ἡγίασεν, ἄνευ σωματικῶν κόπων καὶ θλίψεων, ἄνευ κατατρεγμῶν, καὶ διωγμῶν, καὶ ὕβρεων, καὶ ἀδικιῶν! Ὡς καὶ πολλάκις ἔχομεν εἴπει, ἐὰν θέλωμεν νὰ διαπιστώσωμεν τὴν «τεθλιμμένην ὁδόν» τοῦ Παραδείσου, ἀρκεῖ νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τήν, πρὸς Ἑβραίους, ἐπιστολὴν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (ΙΑ΄ 32-40), ὅπου καὶ θὰ ἴδωμεν, ἀκριβῶς τοῦτο ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!

Τὸ αἴτημα τῶν δύο μαθητῶν!

  «Θέλομεν», λέγουσιν εἰς τὸν Διδάσκαλον, τὸν ὁποῖον «ὑποπτεύονται» ὅτι «Αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ»! Ζητοῦσιν ἀπὸ ἕνα ἔνδοξον θρόνον, πλησίον τοῦ ὑψηλοτάτου Θρόνου τοῦ Χριστοῦ τὸν ὁποῖον φαντάζονται ὡς κοσμικὸν βασιλέα! «Δὸς ἡμῖν, ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου»! Βεβαίως, δὲν δύνανται νὰ διακρίνωσιν, ὅτι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ ὁ Θρόνος Του, θὰ εἶναι ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ εἰς τὸν Γολγοθᾶ! Παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰς ἐνθουσιώδεις ἐκδηλώσεις τῶν Ἰουδαίων, ὅταν ὁ Κύριος εἰσήρχετο εἰς τὴν πόλιν «καθήμενος ἐπὶ πώλου ὄνου»!

  Ὁ Χριστός μας, δίδει εἰς τούτους ἵνα καταλάβωσιν, ὅτι αἱ τοιαῦται θέσεις ἀπαιτοῦσι «ποτήρια» πλήρη πόνων καὶ θλίψεων, ἀλλὰ καὶ βαπτισμούς, ἀντιστοίχως, εἰς μαρτύρια καὶ αἷμα! «Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;»! Βεβαίως, ἀργότερον, καὶ τοῦτο τὸ «ποτήριον» θὰ ἔπινον, ἀλλὰ καὶ τὸ ὀδυνηρὸν τοῦτο «Βάπτισμα» θὰ ἐβαπτίζοντο! Ὅμως, αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἀνῆκαν σὲ ἄλλους, – ὡς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος – οἵτινες, ἴσως, θὰ ἐκοπίαζον ἀντιστοίχως πρὸς αὐτάς!

  Ὅμως, ὡς προανεφέραμεν, αἱ θέσεις αὗται καὶ αἱ κοσμικαὶ δόξαι, εἶναι «ἀταίριαστες» πρὸς τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ! Τὸ εἶπεν ἀμέσως εἰς τὴν συνέχειαν: «ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Μάρκ. Ι΄ 43-45)!

Ἡ ταπείνωσις!

   Δὲν διδάσκει ἁπλῶς ὁ Κύριος ταύτην τὴν ὑψίστην τῶν ἀρετῶν, ἀλλὰ τὴν ὑποδεικνύει διὰ τοῦ ἰδίου Αὐτοῦ ὑποδείγματος! Ὡς εἴπομεν καὶ ἀνωτέρω, εἰς κάθε ἔκφανσιν τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «ὁδὸν ἀρίστην, ἡμῖν, τὴν ταπείνωσιν ὑποδείξας», προκειμένου καὶ ἡμεῖς «ἀκολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Εἰδικῶς δὲ κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁπότε θὰ ζήσωμεν τὸ ἄπειρον βάθος καὶ ὕψος τῆς «ἄκρας ταπεινώσεως» τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας μας, εὔχομαι ἀπὸ καρδίας ἵνα «κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν καὶ νεκρωθῶμεν δι’ Αὐτὸν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς»! Ἀμήν!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

πηγή: orthodoxostypos.gr