Ὁ πόλεμος κατὰ τῆς ψυχῆς!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

Ἀπόστολος: Ἑβρ. δ΄ 14 – ε΄ 6

Εὐαγγέλιον: Μᾶρκ. η΄ 34 – θ΄ 1

Ἦχος: βαρὺς – Ἑωθινόν: Ζ΄

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν» (Μᾶρκ. Η΄ 35).

Ποία εἶναι ἡ ψυχή;

  Πολλάκις, ἀδελφοί μου, ἀκούομεν διὰ τὸν «ἀόρατον ἑαυτόν» μας, δηλαδὴ τὴν ἀθάνατον καὶ αἰωνίαν ψυχήν μας! Καὶ ἐκ τῶν Θείων χειλέων Αὐτοῦ Τούτου τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ἀλλὰ καὶ ἐξ ἁπάντων τῶν Ἁγίων τῆς Πίστεως ἡμῶν, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε ὅμως, καὶ διὰ τῆς ζωῆς καὶ πολιτείας των!

  Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ εἰς τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ περισσότερον καὶ ἐναργέστερον, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, ἀνεφέρθη εἰς τοῦτον τὸν ἑαυτόν μας, καὶ διὰ πλειόνων ἀλλὰ καὶ ἐντόνων χαρακτηριστικῶν φράσεων, ὑπεγράμμισε τὴν ἀξίαν ταύτης τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα ταύτης, ἔναντι παντὸς ἐπιγείου καὶ ὑλικοῦ στοιχείου! Εἰδικῶς, εἰς τὴν σημερινὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν, ὁ Θεῖος Λόγος εἶναι κάθετος καὶ σαφέστατος καὶ ἀνατρέπει, θὰ ἐλέγομεν, ἅπαντα ἐκεῖνα τὰ «θορυβώδη καὶ ὀγκώδη» θεωρήματα, διὰ τῶν ὁποίων, – κατὰ καιρούς, – προσεπάθησαν τινὲς νὰ δείξωσι τὴν δῆθεν ἀξίαν καὶ σημασίαν τοῦ ὑλικοῦ καὶ φθαρτοῦ σώματος ἡμῶν! «Τί γὰρ ὠφελή­σει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μᾶρκ. Η΄ 36-37)!

  Ἀλλὰ καὶ οἱ Ἅγιοί μας, – ὡς προείπομεν, – δι’ ἔργων καὶ λόγων, ἐπιβεβαιώνουσι τὴν ἀξίαν ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα τῆς ἀθανάτου ψυχῆς, ἔναντι τοῦ φθαρτοῦ καὶ θνητοῦ σώματος! Διὰ τοῦ­το ἀκριβῶς καὶ βλέπομεν εἰς τὰς βιογραφίας των, ὅτι ἔζων ἐπὶ τῆς γῆς, ἔχοντες ὅμως τὴν προσοχήν των εἰς τὸν Οὐρανόν! Παραβλέποντες τὰς ὑλικὰς ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις, προετίμων, οἱ μὲν πατέρες καὶ ὅσιοι τὴν «βιαστικὴν» ζωὴν τῶν στερήσεων καὶ κακουχιῶν, οἱ δὲ μάρτυρες, – προετίμων ἀντιστοίχως, – τὰ μαρτύρια, τοὺς ξυλοδαρμούς, τὰς φυλακίσεις καὶ τὸν ὀδυνηρὸν σωματικὸν θάνατον, προκειμένου νὰ ἀναπαυθῶσιν αἱ ψυχαί των, «ἐν τοῖς κόλποις Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ»!

Ὁ πόλεμος κατὰ τῆς ψυχῆς!

  Ἐκ τῶν ὅσων προείπομεν, εὐκόλως καὶ ἀβιάστως ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ Κύριος καὶ Θεός, ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπον καὶ ἔθετο τοῦτον εἰς τὸν Παράδεισον, μὲ σκοπὸν νὰ ζῇ αἰωνίως ἐκεῖ μετὰ τοῦ Δημιουργοῦ του, ὁ μισάνθρωπος διάβολος, ἔθεσεν ὡς ἀπόλυτον σκοπόν του, νὰ διαλύσῃ τὴν Ἁγίαν αὐτὴν σχέσιν καὶ καταστρέψῃ τοῦτο τὸ ὑπέροχον δημιούργημα τοῦ Κυρίου! Ἀφοῦ ἐπέτυχε νὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς δύο πρωτοπλάστους καὶ ὁδηγήσῃ τούτους εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Παραδείσου, δὲν ἔπαυσε νὰ μαίνεται ὅλο καὶ περισσότερον κατὰ τοῦ ἀνθρώπου! Καὶ τότε, εἰς τὴν πρὸ Χριστοῦ ἐποχήν, βλέπομεν τὴν προσπάθειαν καὶ μανίαν του, προκειμένου νὰ καθοδηγῇ τὸν ἄνθρωπον «ἀπὸ πτώσεως εἰς πτῶσιν», ἀλλά, καὶ ἀφ’ ὅτου ἐξηπατήθη οὗτος ἐκ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, καὶ συνετρίβη τὸ σκοτεινὸν βασίλειόν του, διὰ τοῦ ἑκουσίου Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως, δὲν ἔπαυσε νὰ ἐκτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον εἰς ἀποστασίαν ἐκ τοῦ νόμου καὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ!

  Ἐπολλαπλασίασε τὰς «θανατηφόρους» μεθόδους του, εἴτε διὰ τῶν ποικίλων μορφῶν τῆς ἁμαρτίας, εἴτε, ὅμως, καὶ διὰ τῆς βίας κατὰ τῶν «ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ»! Ηὔξησε τὸ μῖσος καὶ τὴν κακίαν τῶν εἰδωλολατρῶν κατὰ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Πίστεως, καὶ ἐδημιούργησε τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Χριστιανῶν! Οὕτω ὡδήγησεν ἑκατομμύρια Ἁγίους εἰς φρικτοὺς καὶ ὀδυνηροὺς θανάτους, εἰς τὴν προσπάθειάν του νὰ ὑποτάξῃ τούτους εἰς τὰ βρωμερὰ θελήματά του καὶ καταδικάσῃ τὰς ψυχάς των εἰς τὸν αἰώνιον θάνατον τῆς κολάσεως!

  Ἀλλὰ καὶ μετὰ τοὺς φοβεροὺς διωγμούς, δὲν ἔπαυσε νὰ ἀγωνίζεται κατὰ τῶν πιστῶν τοῦ Κυρίου, καὶ «ἐφεῦρε» τρόπους καὶ μεθόδους, προκειμένου νὰ ἀποπροσανατολίζῃ τούτους (τοὺς ἀγωνιστάς) καὶ «προσφέρει» εἰς τούτους τὴν κάθε μορφὴν ἁμαρτίας ἐπιθυμητὴν προσιτὴν καὶ εὔκολον!

Ἡ ἀντίστασις!

  Ὅσον, ὅμως, οὗτος ὁ ἀνθρωποκτόνος καὶ κακοποιός, εἰργάζετο καὶ ἔτι ἐργάζεται νὰ ἀποτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν, ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, διὰ τῆς ἀπείρου Αὐτοῦ Ἀγάπης καὶ τοῦ Θείου ἐλέους Του, δὲν ἔπαυσε νὰ ἐνισχύῃ καὶ ἐνδυναμώνῃ, … «πάντας τοὺς θέλοντας εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»! Εἰς τὸ μένος τούτου τοῦ δυσώδους καὶ μοχθηροῦ δαίμονος, ὁ Χριστὸς προσθέτει δύναμιν καὶ ὑπομονὴν εἰς τοὺς ἀγωνιστάς! Εἰς τὰ κατα­χθόνια ἐπιτηδεύματα καὶ σχέδιά του, ὁ Χριστιανὸς προστρέχει εἰς τὰ ἱερὰ καὶ ἀθάνατα Μυστήρια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας˙ καὶ ἄλλοτε μὲν διὰ τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, «καθαρίζεται» καὶ ἀπενοχοποιεῖται ἀπὸ τὰς οἵασδήποτε πτώσεις καὶ ἁμαρτίας του, ἄλλοτε δὲ διὰ τοῦ Ὑψίστου καὶ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Μεταλήψεως, ἀποκαθαίρεται καὶ ἁγιάζεται καὶ ἐπανανέρχεται εἰς τὸ πρῶτον καὶ «Παραδείσιον» κάλλος, καὶ καθίσταται οὗτος υἱὸς καὶ κληρονόμος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν!

  Βεβαίως, αὐτὴ ἡ ἀντίστασις ἔγκειται, ὄχι τόσον εἰς τὰς ἀνθρωπίνους δυνάμεις καὶ ἀντοχάς, ὅσον, κυρίως, εἰς τὴν ἄπειρον καὶ ἀήττητον δύναμιν τοῦ Θεοῦ! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», μᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος, καὶ οὗτος ὁ Θεῖος Λόγος – ὡς καὶ ἅπαντες οἱ Θεῖοι Λόγοι τοῦ Σωτῆρος, – ἰσχύει κυριολεκτικῶς! Τὸ «οὐδέν», σημαίνει ἀκριβῶς τοῦτο! Δὲν ἰσχύει ἐν προκειμένῳ ὁ «τρόπος τοῦ λέγειν»! Ἐὰν ὁ Κύριος δὲν ἐργασθεῖ τὴν σωτηρία μας, τότε, ματαίως ἀγωνιοῦμεν καὶ κοπιῶμεν δι’ αὐτήν! Παρ’ ὅλον τοῦ­το, ὅμως, ἐὰν καὶ ἡμεῖς δὲν συγκαταβῶμεν καὶ θελήσωμεν ταύτην τὴν σωτηρίαν μας, ὁ Κύριος, θεληματικῶς καὶ δυναστικῶς, ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣῌ! Ἀρκεῖ, ἐν προκειμένῳ, νὰ ἐνθυμηθῶμεν ἐκείνην τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ Κύριος, ὅτε ἤρχετο εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Ναζαρέτ, καὶ ἠπίστουν εἰς Αὐτὸν οἱ «πατριῶται» Του, «ἔλεγεν ὅτι οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσε. Καὶ ἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν» (Μᾶρκ. ΣΤ΄ 4-6)!

«Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ …»!

  Ἀδελφοί μου, εἰς τὰ ὅσα προείπαμεν, θὰ ἠδυνάμεθα, ἐν προκειμένῳ νὰ προσθέσωμεν καὶ τοῦτο …! Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»! Τοῦτο τὸ ἐπανέλαβε πολλάκις, προκειμένου νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τούτου!

  Συνεπῶς, ἡμεῖς ἀποφασίζομεν καὶ παλαίομεν, ὅσον τὸ δυνατόν, προκειμένου νά… ἐπιτύχωμεν! Ἔχοντες δὲ δεδομένην τήν, μεθ’ ἡμῶν, Δύναμιν καὶ Βοήθειάν Του, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν Αἰωνίαν ζωὴν καὶ μακαριότητα! Γένοιτο!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

πηγή: orthodoxostypos.gr