Τὰ σκάνδαλα τὰ ὁποῖα ἀπεκάλυψαν τὴν ἀπάτην τῆς Θεοσοφίας

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

  Δύο μεγάλα σκάνδαλα ποὺ ἀποκαλύφθηκαν σὲ βάρος τῶν ἡγετῶν τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας καὶ ἕνα πρωτοφανὲς φιάσκο ποὺ ἀκύρωσε τὸ μεγαλύτερο σχέδιό τους προκάλεσαν  μεγάλα πλήγματα στὶς φιλοδοξίες τῶν Θεοσοφιστῶν νὰ δημιουργήσουν μία παγκόσμια θρησκεία μὲ νεογνωστικὸ ἀντιχριστιανικὸ προσανατολισμὸ καὶ μὲ δάνεια ἀπὸ τὸ δυτικὸ ἀποκρυφισμὸ καὶ τὶς ἀνατολικὲς θρησκεῖες. Ὁδήγησαν σὲ παραιτήσεις σημαντικῶν στελεχῶν, σὲ διασπάσεις τῆς ὀργάνωσης καὶ σὲ ἀπογοήτευση τῶν πιστῶν της.

  Ἂς μεταφερθοῦμε ὅμως στὸ Ἀντυὰρ τῆς Ἰνδίας ποὺ βρισκόταν τὸ Ἀρχηγεῖο τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας τὸν Μάιο τοῦ 1884. Ἐκεῖνο τὸν μήνα ἀπολύθηκαν ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία δύο σημαντικοὶ ὑπάλληλοι, ὁ κύριος καὶ ἡ κυρία Κουλόμπ, λόγῳ τῶν διαμαρτυριῶν τους ὅτι δὲν εἶχαν πληρωθεῖ γιὰ πολλοὺς μῆνες. Ἡ Ἔμμα Κουλόμπ, ποὺ γιὰ ἀρκετὰ χρόνια ἦταν προστατευόμενη τῆς Ἕλενας Μπλαβάτσκυ  (οὐσιαστικῆς ἱδρύτριας καὶ ἡγέτιδας τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας), σὰν πράξη ἀντεκδίκησης μετὰ τὴν ἀπόλυσή της παρέδωσε στὸν ἐκδότη τοῦ περιοδικοῦ Christian College Magazine περίπου ἑβδομῆντα ἢ ὀγδόντα ἐπιστολὲς καὶ ἄλλα ἔγγραφα, κυρίως γραμμένα μὲ τὸ χέρι τῆς Μπλαβάτσκυ, τὰ ὁποῖα ἀποδείκνυαν ὅτι πολλὰ ἀπὸ τὰ ψυχικὰ φαινόμενα τῆς μαντὰμ Μπλαβάτσκυ, σίγουρα προέκυψαν ἀπὸ ἀπάτη, συμπεριλαμβανομένης τῆς συγγραφῆς τῶν περίφημων ἐπιστολῶν ἀπὸ τοὺς Μαχάτμας (σσ: ὑποτιθέμενοι ἀνώτεροι μύστες τῶν αἰθερικῶν πεδίων).

  Ἐξαιτίας τοῦ διεθνοῦς σάλου ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ σκάνδαλο ἀσχολήθηκε μὲ τὸ ζήτημα ἡ βρετανικὴ Ἑταιρεία Ψυχικῆς Ἔρευνας, ἡ ὁποία, κατόπιν πρόσκλησης καὶ μὲ ἔξοδα τοῦ καθηγητῆ Σίντγουικ, ἔστειλε στὴν Ἰνδία τὸν πρόεδρό της,  Ρίτσαρντ Χότζσον. Αὐτός, ἀφοῦ διεξήγαγε μία ὀκτάμηνη ἔρευνα γιὰ τὰ ψυχικὰ φαινόμενα ποὺ ἰσχυρίζονταν οἱ Θεοσοφιστὲς ὅτι προκαλοῦσαν, δημοσίευσε μία ἐμπεριστατωμένη καὶ ἀκριβῆ μελέτη 200 σελίδων τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1885.

  Ἡ μελέτη τοῦ Χότζσον ἀποδείκνυε ὅτι τὰ γράμματα ποὺ κατέθεσε ἡ Ἔμμα Κουλὸμπ στὸ περιοδικὸ Christian College Magazine ἦταν αὐθεντικά, γραμμένα ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Μπλαβάτσκυ καὶ ἀποδείκνυαν ὅτι ἡ Μπλαβάτσκυ καθοδηγοῦσε (κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀπουσίας της στὴν  Βρεττανία) τὸ ζεῦγος Κουλὸμπ πῶς θὰ πετυχαίνει μὲ διάφορες ταχυδακτυλουργίες τὰ δῆθεν ψυχικὰ φαινόμενα ποὺ  ἐντυπωσίαζαν ὅσους τὰ παρακολουθοῦσαν.

  Οἱ ἐμφανίσεις τοῦ Κοὺτ Χούμι (σσ: ὑποτιθέμενου Μεγάλου Διδασκάλου ποὺ μαζὶ μὲ ἄλλους μύστες τῆς Σαμπάλα καθοδηγοῦσαν τὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας) στὸ Ἀρχηγεῖο τοῦ Ἄντυαρ, ἀποδείχθηκαν ὅτι ἔγιναν ἀπὸ τὸν Ἀλέξις Κουλόμπ. Αὐτός, σὲ ἀμυδρὸ φῶς, σὲ βολικὰ μακρινὴ ἀπόσταση, περπατοῦσε μὲ ἕνα ὁμοίωμα κεφαλιοῦ καὶ ὤμων, ποὺ παρίστανε τὸν Κοὺτ Χούμι. Οἱ ἐπιστολὲς πρὸς τοὺς Μαχάτμας ποὺ τοποθετοῦνταν στὸ ἱερὸ τοῦ Ἀρχηγείου τῶν Θεοσοφιστῶν καὶ ποὺ ἐξαφανίζονταν, γιὰ νὰ ἐμφανιστοῦν στὴ θέση τους νέες ἐπιστολὲς μὲ ἀπαντήσεις τῶν Μαχάτμας ἦταν ἐπίσης προϊὸν ἀπάτης. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ σπασμένο πιατάκι ποὺ τοποθετήθηκε μέσα στὸ χῶρο τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀντικαταστάθηκε σὲ λίγα λεπτὰ ἀπὸ ἕνα ἐντελῶς ὁλόκληρο. Ἕνα μυστικὸ συρόμενο πίσω μέρος  βρισκόταν στὸ ξύλινο ἑρμάριο ποὺ χρησιμοποιοῦνταν σὰν ἱερὸ  καὶ ἕνα ἄνοιγμα καὶ μία ἐσοχὴ ἐπέτρεπαν σὲ κάποιον ἀπὸ τὸ διπλανὸ δωμάτιο (τὸ ὑπνοδωμάτιο τῆς Μπλαβάτσκυ) νὰ ἀντικαταστήσει γρήγορα ἕνα γράμμα μὲ ἕνα ἄλλο, καὶ ἕνα ἀντίγραφο πιατάκι μὲ τὸ σπασμένο!

  Ἡ μελέτη τοῦ Χότζσον κατέληγε πὼς ἡ μαντὰμ Μπλαβάτσκι ἦταν «μία ἀπὸ τὶς πιὸ καταξιωμένες καὶ ἐνδιαφέρουσες ἀπατεώνισες στὴν ἱστορία»!!! Δὲν ἦταν μόνο ὁ Χότζσον ὅμως ποὺ μίλησε ἀπαξιωτικὰ γιὰ τὰ ψυχικὰ φαινόμενα ποὺ δῆθεν πετύχαιναν οἱ Θεοσοφιστές. Τὸ 1882, ὁ Σουάμι Νταγιανάντα Σαρασουάτι, ἐπικεφαλῆς τῆς Ἄρυα Σαμάτζ  (μεγάλη θρησκευτικὴ ὀργάνωση τῆς Ἰνδίας), κατήγγειλε τὴν Μπλαβάτσκι καὶ τὸν Ὄλκοτ ὡς ἀπατεῶνες – λέγοντας ὅτι τὰ φαινόμενα ποὺ παρήγαγαν στὴν Ἰνδία ὀφείλονταν σὲ ὑπνωτισμό, ταχυδακτυλουργία καὶ ἔξυπνη μαγεία· καὶ ὅτι δὲν γνώριζαν τίποτα γιὰ τὴν ἀπόκρυφη ἐπιστήμη τῶν Γιόγκι τοῦ παρελθόντος. Σημειωτέον ὅτι τὸ 1878-79 ἡ Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία μεταφέρθηκε στὴν Ἰνδία, ὡς παράρτημα τῆς Ἄρυα Σαμάτζ, ἀλλὰ τὸ 1882 αὐτὴ ἡ συμμαχία διαλύθηκε, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἡ ἰνδουιστικὴ ἡγεσία της ἀντιλήφθηκε ὅτι οἱ Θεοσοφιστὲς ἦταν ἀπατεῶνες ποὺ ἤθελαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν μεγάλη ἐπιρροὴ τῆς Ἄρυα Σαμάτζ στὴν Ἰνδία.

  Ὁ Δρ. Φρὰντς Χάρμαν, ἕνας κορυφαῖος θεοσοφιστὴς καὶ στενὸς συνεργάτης τῆς Μπλαβάτσκυ, παραδέχτηκε ὅτι τὸ μυστικὸ ἄνοιγμα βρέθηκε στὸ ἱερὸ καὶ ὅτι, γιὰ νὰ μὴ ἐξεταστεῖ ἀπὸ τὸν κ. Χότζσον καὶ τοὺς «ἐχθροὺς τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας», καταστράφηκε ἀπὸ τὸν ἴδιο, τὸν Γουίλιαμ Τζὰτζ καὶ ἕνα Ἰνδουιστή!

  Πῶς προσπάθησαν οἱ Θεοσοφιστὲς νὰ ἐπιβιώσουν ἀπὸ τὴ φουρτούνα ποὺ τοὺς ἔφερε τὸ σκάνδαλο Κουλὸμπ καὶ ἡ ἀναφορὰ τοῦ Χότζσον; Ἰσχυρίστηκαν ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεση ἦταν μία δοκιμασία πίστης ποὺ ἐνορχηστρώθηκε ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Μαχάτμα ποὺ καθοδηγοῦσαν τοὺς Θεοσοφιστὲς ἀπὸ τὰ αἰθερικὰ πεδία!!! Ὁ Θεοσοφιστὴς Φρὰντς Χάρτμαν (ποὺ ἀναφέρθηκε προηγουμένως) ὑποστήριξε μάλιστα ὅτι ἀκόμη καὶ ἂν τὰ φαινόμενα παράγονταν μὲ δόλια μέσα, ἦταν μέρος μίας «Θεοσοφικῆς ἐκπαίδευσης» ποὺ παρεῖχε ἡ Μπλαβάτσκυ, γιὰ νὰ βοηθήσει τοὺς μαθητὲς νὰ ἀναπτύξουν διάκριση καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν ἑστίαση στὴ μαγεία, γιὰ νὰ στραφοῦν πρὸς τὴν κεντρικὴ φιλοσοφία τῆς «Παγκόσμιας Ἀδελφότητας τοῦ Ἀνθρώπου»! Μιλᾶμε γιὰ ἀδιανόητους ἰσχυρισμοὺς ποὺ δείχνουν τὸ ἀσύλληπτο θράσος τῶν Θεοσοφιστῶν, ἀλλὰ ἂς τοὺς δώσουμε τουλάχιστον ὅτι εἶχαν μεγάλη φαντασία!

  Τὸ δεύτερο σκάνδαλο συνέβηκε τὸ 1906, ὅταν ἀπηγγέλθηκαν κατηγορίες κατὰ τοῦ Τσὰρλς Λεντμπῆτερ, κορυφαίου θεοσοφιστῆ καὶ συγγραφέα (δεύτερος στὴν ἱεραρχία τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν), γιὰ ἐνθάρρυνση νέων παιδιῶν σὲ σεξουαλικὲς πράξεις. Ἡ Ἕλεν Ντένις, μητέρα ἑνὸς ἀγοριοῦ καὶ Γραμματέας τοῦ Ἐσωτερικοῦ Τμήματος τῆς Ἀμερικανικῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας, ἀνέφερε λεπτομερῶς σὲ ἐπιστολή της ὅτι ὁ Λεντμπίτερ εἶχε διδάξει στὸν γιό της Ρόμπιν καὶ σὲ ἕνα φίλο του, τὸν αὐνανισμὸ ὡς «ἀναμάρτητη» πρακτική, συμπεριλαμβανομένων μεθόδων γιὰ τὴν ἐκτέλεσή του, μὲ ἰσχυρισμοὺς ὅτι θὰ προωθοῦσε τὴ σωματικὴ δύναμη, τὴν ἀρρενωπότητα καὶ τὴν εὐθυγράμμιση μὲ τὶς Θεοσοφικὲς ἀρχές!

  Τὸ ἀμερικανικὸ τμῆμα τῆς Θεοσοσοφικῆς Ἑταιρείας μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Γενικὸ Γραμματέα Ἄλεξ Φούλερτον, ξεκίνησε ἔρευνα, γεγονὸς ποὺ ὁδήγησε σὲ μία ἐξεταστικὴ ἐπιτροπὴ στὶς 16 Μαΐου 1906 στὸ Λονδίνο μὲ ἐκπροσώπους ἀπὸ βρεττανικά, γαλλικὰ καὶ ἀμερικανικὰ παραρτήματα. Ὁ Λεντμπίτερ παραδέχτηκε ὅτι συμβούλευε τὴν πρακτικὴ σὲ «τρία ἢ τέσσερα» ἀγόρια, συμπεριλαμβανομένων ἐπιδείξεων μέσῳ «ἐνδεικτικῶν ἐνεργειῶν» ἢ ἁφῆς, δικαιολογώντας την ὡς μείωση τῆς βλάβης, ἐμπνευσμένη ἀπὸ ἀνώνυμες μεθόδους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀγγλίας (!!!), ἂν καὶ ἀπέφυγε νὰ δώσει λεπτομέρειες (φυσικά). Ἡ ἐπιτροπή, ἐπικαλούμενη ἀνηθικότητα καὶ πιθανὴ παιδεραστικὴ ἐπιρροή, δέχτηκε τὴν παραίτησή του ἐκείνη τὴν ἡμέρα, γιὰ νὰ μὴ τὸν ὑποχρεώσει σὲ ἀποβολή. Γιὰ ἀνηθικότητα καὶ πιθανὴ παιδεραστικὴ ἐπιρροὴ λοιπὸν ὑποχρεώθηκε νὰ παραιτηθεῖ ἐκεῖνος ποὺ ἰσχυριζόταν ὅτι ἔβλεπε στὸ αἰθερικὸ πεδίο καὶ διάβαζε ἐκεῖ τὰ αἰθερικὰ ἀρχεῖα μαθαίνοντας γιὰ τὶς προηγούμενες ἐνσαρκώσεις γνωστῶν Θεοσοφιστῶν!

  Τὸ σκάνδαλο Λεντμπίτερ ὁδήγησε στὴν παραίτηση πολλῶν Θεοσοφιστῶν, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια ἡ νέα πρόεδρος Ἀννὶ Μπεζὰντ κατάφερε νὰ τὸν ἐπαναφέρει στὴν Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία, ὅπου ὅμως ἔδωσε πάλι ἀφορμὲς γιὰ νέες σεξουαλικὲς παρενοχλήσεις σὲ μικρὰ παιδιά!

  Τὸ τρίτο κτύπημα στὴ Θεοσοφία προῆλθε ἀπὸ τὴν περίπτωση τοῦ Τζίντου Κρισναμούρτι. Αὐτὸς ἦταν ἕνας Ἰνδὸς ἀπὸ πτωχὴ βραχμανικὴ οἰκογένεια ποὺ ἀπὸ πολὺ μικρὸ παιδὶ παρουσίαζε κάποιες ἰδιαίτερες πνευματικὲς ἱκανότητες, τὶς ὁποῖες ἐντόπισαν κάποιοι Θεοσοφιστὲς καὶ ἀποφάσισαν νὰ τὸν λανσάρουν σὰν Παγκόσμιο Ἐκπαιδευτὴ τῆς ἀνθρωπότητας! Ἡ πρόεδρος τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας Ἀννὶ Μπεζὰντ τὸν παρουσίασε λέγοντας ὅτι εἶναι «ὁ μέγας ἀπεσταλμένος τῆς Ἀπόκρυφης Ἱεραρχίας, ὁ Παγκόσμιος Διδάσκαλος, ὁ Μποντισάτβα, ὁ Σρὶ Κρίσνα, ὁ Χριστὸς ὁ Κύριος…Ἔρχεται γιὰ νὰ ἀναδιαμορφώσει ὅλα τὰ πράγματα , γιὰ νὰ δημιουργήσει ἐκ νέου τὸν κατεστραμμένο μας κόσμο…». Οἱ Θεοσοφιστὲς ἵδρυσαν ἀπὸ τὸ 1911 τὸ “Τάγμα τοῦ Ἀστέρος τῆς Ἀνατολῆς”, γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν κόσμο γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Παγκοσμίου Διδασκάλου. Ὁ Λεντμπίτερ ἰσχυριζόταν πὼς σὲ προηγούμενες ἐνσαρκώσεις του ἦταν ὁ Βούδας καὶ ὁ Χριστός!

  Καὶ ἐνῷ ἡ παράσταση εἶχε στηθεῖ κανονικὰ καὶ ἔκοβε καὶ πολλὰ εἰσιτήρια, ἀφοῦ 45.000 εἶχαν γραφτεῖ μέλη στὸ Τάγμα τοῦ Ἀστέρος καὶ χιλιάδες συγκεντρώνονταν στὶς ὁμιλίες τοῦ Κρισναμούρτι, μία ὡραία πρωία τοῦ 1929 ὁ Παγκόσμιος Διδάσκαλος τοὺς ἄφησε ὅλους σύξυλους. Διακήρυξε σὲ μία ἔντιμη ἐξομολόγηση ὅτι δὲν θέλει νὰ τὸν θεωροῦν προφήτη ἤ Παγκόσμιο Διδάσκαλο, ὅτι ἀρνεῖται νὰ ἡγεῖται μίας θρησκευτικῆς κίνησης, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴ διάλυση τοῦ Τάγματος τοῦ Ἀστέρος καὶ ὅτι δὲν θέλει πιστοὺς ὀπαδούς, καθὼς ἡ Ἀλήθεια εἶναι μία χώρα, στὴν ὁποία δὲν φθάνει κανεὶς μὲ καθοδήγηση!

  Ἀπὸ τὰ δύο σκάνδαλα ποὺ περιγράψαμε στὸ ἄρθρο ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ φιάσκο στὴν περίπτωση τοῦ Κρισναμούρτι δὲν συνῆλθε ποτὲ ἡ Θεοσοφία. Κληροδότησε πολλὲς ὅμως ἀπὸ τὶς ἀρχές της σὲ νέες κινήσεις καὶ στὶς νεοεποχίτικες σέκτες, ὅπως θὰ δοῦμε σὲ προσεχῆ ἄρθρα.

 

πηγή:  orthodoxostypos.gr