Ἡ Πίστις, τὸ μαρτύριον καὶ οἱ στέφανοι!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Α΄ ΝΗΣΤ.)

9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

Ἀπόστολος: Ἑβρ. ιβ΄ 1 – 10

Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. α΄ 44 – 52

Ἦχος: δ΄.-Ἑωθινόν: Δ΄

 ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

«υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος»

(Ἑβρ. ΙΒ΄ 5).

 

Ἡ Πίστις, τὸ μαρτύριον καὶ οἱ στέφανοι!

  Τεσσαράκοντα τὸν ἀριθμὸν εἶναι, ἀδελφοί μου ἀναγνῶσται, οἱ σήμερον τιμώμενοι ὑπὸ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, Ἅγιοι μάρτυρες! Συνηντήθησαν ὡς στρατιῶται τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, εἰς τὸ ἴδιον στρατιωτικὸν τάγμα καὶ συντόμως συνεδέθησαν μεταξύ των, ὅταν διεπίστωσαν ὅτι εἶχον κοινὴν τὴν Πίστιν, εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν! Βεβαίως, ἦτο σαφέστατον, ὅτι ἐὰν αὕτη ἡ Πίστις των ἐγίνετο γνωστὴ καὶ ἀντιληπτή, ὑπὸ τῶν ἄλλων συστρατιωτῶν των, ἢ ὑπὸ τῶν ρωμαίων ἀξιωματικῶν των, αἱ συνέπειαι διὰ τούτους θὰ ἦσαν ὀλέθριοι διὰ τὴν ζωήν των! Οὗτος ἦτο ὁ νόμος τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας! Ἀπηγορεύετο ἡ Πίστις εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ πᾶς ὅστις συνελαμβάνετο πιστεύων εἰς Αὐτόν, ἐκαλεῖτο πρῶτον, ἵνα ἀρνηθῇ Τοῦτον! Ἐάν, ὅμως, παρέμενε Πιστὸς καὶ ἀφοσιωμένος εἰς τὸν Χριστόν, ὡδηγεῖτο εἰς τὸν θάνατον διὰ σκληρῶν καὶ ἀπανθρώπων βασανιστηρίων!

  Παρ’ ὅτι οὗτοι οἱ τεσσαράκοντα στρατιῶται προσεπάθουν ἵνα ἔχωσι τὴν Πίστιν των κρυφὴν ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους στρατιώτας – εἰδωλολάτρας, ἐν τούτοις δὲν ἤργησεν ἵνα γίνῃ γνωστὴ αὕτη εἰς τοὺς ἐπιτελεῖς τοῦ στρατοπέδου! Ἐκλήθησαν, ὄντως, ἵνα ἀρνηθῶσι τὸν ἠγαπημένον των Κύριον καὶ ἐμμενόντων τούτων ἀνυποχωρήτων εἰς τάς, εἰς τὴν Ἁγίαν Πίστιν των, ἀρχάς, ἐξεδόθη διὰ τούτους ἡ, εἰς θάνατον, ἀπόφασις! Διετάχθη, ἵνα γυμνωθῶσιν οὗτοι καὶ ριφθῶσιν εἰς τὴν παγωμένην λίμνην τῆς Σεβαστείας, ἵνα ἀποθάνωσιν ἐκ τοῦ δριμυτάτου ψύχους! Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ μαρτύριον τοῦτο ἠκούετο σκληρότατον καὶ ἀπάνθρωπον, οὐδεὶς ἐκ τῶν χριστιανῶν ἐκείνων ὑπεχώρησεν, ὥστε νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀγάπην του εἰς τὸν γλυκύτατον Κύριον! Οὐδεὶς ἐκ τούτων, ἐλογίσθη τὴν σκληρότητα ταύτης τῆς βασάνου, ἀλλὰ πάντες συνεφώνησαν, ἵνα ἀποθάνωσιν εἰς τοὺς πάγους τῆς λίμνης, καὶ συναντηθῶσιν ἐκεῖ πλησίον τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Βασιλείαν Του!

  Ἐνῶ τὸ φοβερὸν τοῦτο μαρτύριον ἐξειλίσσετο, καὶ οἱ μάρτυρες ἤρχισαν ὁ εἷς κατόπιν τοῦ ἄλλου, καταρρέοντες καὶ ἀποθνήσκοντες, εἷς ἐκ τούτων μὴ φέρων τὴν σκληρότητα τοῦ τοιούτου μαρτυρίου, ὑπεχώρησε καὶ ἀπέδρασεν εἰς παρακείμενον λουτρόν, προκειμένου νὰ θερμανθῇ, ἀλλ’ ἐξέπνευσε καὶ οὗτος ὁ ταλαίπωρος, ἐκ τῆς ἀποτόμου ἀλλαγῆς θερμοκρασίας περιβάλλοντος! Τότε, ὁ Ρωμαῖος φύλαξ Ἀγλάϊος, εἶδε θεῖον ὅραμα! Τεσσαράκοντα στέφανοι οὐράνιοι κατήρχοντο, ἵνα στεφανώσωσι τοὺς Ἁγίους Μάρτυρας, ἀλλ’ ἀποχωροῦντος τοῦ ἑνός, ὁ εἷς στέφανος ἤρχισεν ἐπιστρέφη εἰς τὸν οὐρανόν! Τότε, οὗτος ὁ φύλαξ ἐγύμνωσεν ἑαυτόν, καὶ ἔσπευσεν εἰς τὸν μαρτυρικὸν χῶρον τῆς λίμνης, παρακαλῶν τὸν στέφανον ἵνα ἐπιστρέψῃ, καὶ λάβῃ οὗτος τοῦτον, ὡς καὶ οὕτω συνέβη! Οὕτω συν­επληρώθη ὁ ἀριθμὸς τῶν τεσσαράκοντα τούτων μαρτύρων, καὶ συνδοξάζονται οὗτοι ἔκτοτε εἰς τὸν Παράδεισον!

 

Ἡ παιδεία τοῦ Κυρίου!

  Ἀνατρέχοντες, φίλοι μου ἀναγνῶσται, εἰς τὰς ἱερὰς βίβλους καὶ τὰ ἅγια Συναξάρια τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, θὰ ἴδωμεν καὶ θὰ διαπιστώσωμεν ὅτι οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ἀναγνωρισμένων Ἁγίων οἵτινες κοσμοῦσι τὸ ἑορτολόγιον τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, εἶναι οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες! Εἶναι, δηλαδή, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐκλήθησαν ὑπὸ τοῦ Κυρίου μας, ἵνα «ὑπογράψωσι» τὴν Πίστιν καὶ ἀφοσίωσίν των εἰς τὸν Θεόν, διὰ τοῦ ἰδίου των αἵματος! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες ὡδηγήθησαν ὑπὸ τυράννων καὶ εἰδωλολατρῶν βασιλέων, εἰς βίαιον καὶ ὀδυνηρὸν θάνατον, διότι ἠρνήθησαν ὅπως ἀρνηθῶσι τὴν λατρείαν καὶ ἀγάπην των εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν! Ὁ θάνατός των, ἐφαίνετο τότε εἰς τοὺς πολλούς, ἀφ’ ἑνός, ὡς θρίαμβος τῆς εἰδωλολατρίας καὶ νίκη τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους! Ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἀπήλπιζε πολλάκις τοὺς λοιποὺς χριστιανούς, οἵτινες ἔζων μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὁ Παντοδύναμος Κύριος θὰ παρενέβαινε δυναμικῶς, καὶ θὰ ἐδικαίωνε τοὺς ἀδικουμένους καὶ διωκομένους χριστιανούς, ἐνῶ ἀντιθέτως, θὰ συνέτριβε τοὺς διώκτας καὶ ὑβριστάς, καὶ θὰ ἀποκαθιστοῦσε τὴν τάξιν καὶ νομιμότητα!

 Βεβαίως, συνέβη τοῦτο, εἰς σπανίας ὅμως περιπτώσεις! Εἰς ἀρκετὰ μαρτύρια Ἁγίων, βλέπομεν τινὰς θαυματουργικὰς παρεμβάσεις τοῦ Κυρίου, ὡς εἴδομεν καὶ εἰς τὸ μαρτύριον τῶν Ἁγ. Τεσσαράκοντα μαρτύρων! Ἄλλοτε, τὸ πῦρ ἐδρόσιζε˙ τεμαχιζόμενοι οἱ Ἅγιοι ἐπανασυνεκολλῶντο˙ θανατούμενοι ἀνίσταντο˙ θηρία ἄγρια ἐξημερώνοντο καὶ ἐκυλίοντο παίζοντα εἰς τοὺς πόδας τῶν Ἁγίων˙ βρονταὶ ἠκούοντο ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔκτακτα φυσικὰ γεγονότα, ἐμαρτύρουν τὴν Θείαν παρέμβασιν! Ὅμως, ταῦτα τὰ θαυμαστὰ γεγονότα, δὲν ἤρχοντο ἵνα τιμωρήσωσι τοὺς εἰδωλολάτρας καὶ ἀπίστους, οὔτε ἐπίσης, ἵνα ἐλευθερώσωσιν ἐκ τῶν μαρτυρίων τοὺς ἀγωνιστάς!

  Δὲν συνέβαινον τὰ θαυμαστὰ γεγονότα, ὡς ἐκδίκησις Θεοῦ καὶ τιμωρία τῶν ἀσεβῶν, ἀλλὰ μᾶλλον ὡς ἀφύπνισις τούτων καὶ ἀντιστοίχως παρηγορία τῶν ἀγωνιζομένων! Ὁ Κύριος, τὸ εἶχεν ἤδη προείπει πρὸ τοῦ Θείου Πάθους Του εἰς τοὺς μαθητάς Του, ὅτι «μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» καί, «παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέ­κνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς. Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται»! Εἶναι ἴδιον τοῦ Δεσπότου, λέγει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, νὰ χαίρῃ βλέπων τοὺς μάρτυρας νὰ «συντρίβωνται» διὰ τῶν μαρτυρίων καὶ διεκδικῶσιν οὕτω αἰωνίους καὶ ἀμαράντους στεφάνους! Τοῦτο ἀκριβῶς, διακρίνομεν, ἐκεῖ εἰς τὸ μαρτύριον τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου, ὅτε, «ἀτενίσας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶδε δόξαν Θεοῦ καὶ Ἰησοῦν ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶπεν· ἰδοὺ θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ ἑστῶτα» (Πράξ. Ζ΄ 55-56)!

 

«Ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.»!

 Δηλαδή, «διότι ἐκεῖνον ποὺ ἀγαπᾷ ὁ Κύριος, τὸν παιδαγωγεῖ καὶ τὸν μορφώνει διὰ μέσου τῶν θλίψεων· μαστιγώνει δὲ μὲ ταλαιπωρίες κάθε υἱόν, τὸν ὁποῖον δέχεται κοντά του ὡς ἰδικόν του»! Ὁ λόγος οὗτος, τὸν ὁποῖον ἠκούσαμεν σήμερον, φίλοι μου ἀναγνῶσται, δίδει εἰς τὴν πτωχὴν καὶ διεστραμμένην διάνοιαν τῶν ἀνθρώπων, τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα, «διατί δὲν εὐδοκιμοῦν οἱ δίκαιοι;» καὶ ἀντιθέτως, «τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται, εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετοῦντες ἀθετήματα;» (Ἱερ. ιβ΄ 1). Εἶναι, θὰ ἐλέγομεν, «παγία» ἡ στάσις τοῦ Κυρίου, ἔναντι τῶν ἀγωνιζομένων χριστιανῶν! Ὁ Κύριος δὲν βλέπει μὲ τοὺς ἰδικούς μας ὀφθαλμούς, καὶ δὲν κινεῖται μὲ τὰς ἰδικάς μας διαθέσεις! Ὁ Ἀποστολικὸς λόγος, τὸν ὁποῖον καὶ ἑρμηνεύομεν, εἶναι ἰδιαιτέρως καταλυτικὸς καὶ ἀποκαλυπτικός! Ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου δὲν κινεῖται συναισθηματικῶς, καὶ οὔτε συνεπῶς μὲ ἀδυναμίας! Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἀπεκάλεσε τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, μητέρα του˙ καὶ ὅστις ἐπέπληξε τὸν κορυφαῖον μαθητήν του μὲ τὴν φράσιν, «ὕπαγε ὀπίσω μου σατανᾶ»˙ καὶ ὅστις ὑπέδειξε μαρτυρικὰς ὁδούς, εἰς τοὺς μαθητάς του καὶ ἀκολούθους του, καταδεικνύει μὲ τὸν πλέον ἀποκαλυπτικὸν τρόπον, ὅτι τὴν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν τὴν χαρίζει, εἰς ἐκείνους οἵτινες προτίθενται, δι’ ἀγώνων καὶ θυσιῶν, ἵνα τὴν κατακτήσωσι!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

πηγή: orthodoxostypos.gr