Ζωγραφιά με κιμωλία πάνω σε πλάκες πεζοδρομίου.
Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Νόμιμη ή παράνομη, συγκαλυμμένη ή φανερή, χειρουργική ή φαρμακευτική, επιθυμητή ή εκβιαστική, η έκτρωση έχει ποτίσει την κοινωνία μας. Είναι το θανατηφόρο δηλητήριο που κατάφερε να ξεγελάσει - επίσημα από το 1986- ότι είναι «φάρμακο δια πάσαν νόσο». Υπάρχει οικογενειακή δυσκολία; Έχει η έγκυος πρόβλημα υγείας, οικονομικό, εργασιακό, νομικό, προσωπικό, οποιοδήποτε….; Η «λύση» είναι πάντα ίδια, να πεθάνει το αγέννητο παιδί της για να «λυθούν» τα άλλα.
Αυτή η προσέγγιση είναι καταστροφική.
Από την μεριά μας:
Επιδιώκουμε η άμβλωση να γίνει ανεπιθύμητη και αδιανόητη, και να μην γίνεται καμία.
Ευχόμαστε να αναστραφεί ο ισχύον νόμος και κανείς να μην θεωρεί δικαίωμά του να σκοτώνονται αγέννητα παιδιά.
Θέλουμε ακόμη να μην καταστρέφεται κανένα παιδί στην εξωσωματική από τα ορμονικά «αντισυλληπτικά» που αδυνατίζουν το ενδομήτριο, από τα σπιράλ, τις επεμβάσεις «μείωσης» στις πολύδυμες κυήσεις, από χάπια επόμενης μέρας και από τις «ευγονικές» εκτρώσεις.
Αυτά, όμως, δεν μπορεί να γίνουν από την μία μέρα στην άλλη, ούτε με αναγκαστική επιβολή. Ο σεβασμός στην ζωή και η αγάπη στα πλάσματα του Θεού, στην γυναίκα, στην οικογένεια, στην κοινωνία, δεν μπορούν να επιβληθούν με την βία, ούτε να κατοχυρωθούν με το τείχος μιας απαγόρευσης. Μπορούν να έλθουν, όμως, μέσα από την παιδεία και τις στοχευμένες δράσεις, που θα αλλάξουν την νοοτροπία και θα κάνουν αυτονόητη και την αλλαγή του νόμου.
Σε αυτή την προσπάθεια όλοι έχουμε ρόλο και αν θέλουμε να έχουμε αποτελέσματα, ας ξεκινήσουμε από εκεί που έχουμε την εύλογη δικαιοδοσία. Από τον εαυτό μας, την οικογένεια και τα παιδιά μας και κατόπιν ας δουλέψουμε μέσα από την υπόλοιπη δραστηριότητά μας.
Η οικογένεια βάζει πρώτη τα θεμέλια για το σεβασμό του αγέννητου παιδιού!
Στην οικογένεια γεννιούνται νέα μωρά και οι γονείς δεν περιορίζουν και δεν θέτουν υπό διαπραγμάτευση τον ερχομό τους. Αυτό το καταλαβαίνουν τα υπόλοιπα παιδιά που διδάσκονται σιωπηλά.
Η οικογένεια γιορτάζει κάθε νέο μωρό που υποδέχεται! Δεν βαρυγκωμά στις δυσκολίες, αλλά δίνει έμφαση στις ευεργεσίες που συνοδεύουν το νέο μέλος της!
Οι οικογένειες προσφέρουν στα παιδιά παιχνίδια που παραπέμπουν στην γέννηση και ανατροφή μωρών, κούκλες, καροτσάκια, μπιμπερό, εργαλεία παιδίατρου και προτρέπουν τα μεγάλα αδέλφια να φροντίζουν τα μικρότερα, εξοικειώνοντάς τα με τις οικογενειακές ευθύνες.
Η οικογένεια συζητά εγκαίρως, πριν την εφηβεία, θέματα σεξουαλικής εγκράτειας, γάμου, εγκυμοσύνης, τεκνογονίας και άμβλωσης και οι γονείς εκφράζουν με σαφήνεια στα παιδιά τις θέσεις τους υπέρ της αγέννητης ζωής.
Βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν, ως προς την άμβλωση, την διαφορά μεταξύ «νόμιμου - κοινωνικά αποδεκτού», και «έντιμου - θεάρεστου», και τις συνέπειες κάθε επιλογής.
Τα βοηθούν ακόμη να συνειδητοποιήσουν ότι η σεξουαλική δραστηριότητα οδηγεί– και ουσιαστικά αυτήν εξυπηρετεί- σε ανθρώπινη αναπαραγωγή, δηλ. σε εγκυμοσύνη.
Οι γονείς ξεκαθαρίζουν στα παιδιά τους, ότι ακόμη και στην περίπτωση όπου συμβεί μια άκαιρη εγκυμοσύνη, εκτός γάμου, ή υπό καταχρηστικές συνθήκες, δεν θα επιτρέψουν το εγγόνι τους να γίνει εξιλαστήριο θύμα, αλλά θα υποστηρίξουν την ζωή του.
Η οικογένεια εντάσσει στις προτεραιότητές της, όχι απλά την μόρφωση και την επαγγελματική επιτυχία των παιδιών της, αλλά -κυρίως- την δημιουργία οικογένειας. Εάν αυτό αποτελεί τον τελευταίο της στόχο, το πιθανότερο είναι ότι τα παιδιά θα έχουν σεξουαλικές σχέσεις νωρίτερα και εκτός γάμου, συνεπώς θα κάνουν και αμβλώσεις, απλά για να ακολουθήσουν το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα των γονέων τους.
Το αίσθημα ευθύνης, απέναντι στην αγέννητη ζωή οφείλει στην οικογένεια να καλλιεργείται εξίσου και στα αγόρια και στα κορίτσια της. Δεν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο υπεύθυνοι για μία εγκυμοσύνη, οπότε και ο άντρας και η γυναίκα θα αναλάβουν εκ των υστέρων.
Το βίντεο «Window to the Womb» δίνει εξαιρετική εκπαίδευση (Πηγή: https://youtube.com/watch?v=_z5_R8yNFoQ)
Το σχολείο έχει δύναμη!
Στο σχολείο, τα παιδιά μπορούν να μάθουν για την ανάπτυξη του νέου ανθρώπου μέσα από εγκεκριμένο εκπαιδευτικό υλικό. Η αρχή της ζωής, η σύλληψη ή γονιμοποίηση ακολουθείται από την ενδομήτρια ανάπτυξη, μέχρι τον τοκετό του μωρού. Η περιγραφή γίνεται με όρους βιολογίας, ανάλογους με την ηλικία τους. Εξαιρετικό εκπαιδευτικό υλικό είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα « Endowment for Human Development (EHD)»(1), ενώ προτείνουμε και το βίντεο «Window to the Womb»(2), αξιόπιστες και ευχάριστες πηγές που καθοδηγούν τα παιδιά να σέβονται τον νέο άνθρωπο από τότε που είναι ένα μόνο κύτταρο!
Οι συζητήσεις μπορεί να γίνουν μέσα από βίντεο, υπερηχογραφήματα, ομιλίες και κατάλληλες περιγραφές ειδικών, οι οποίοι αναδεικνύουν το θαύμα της ζωής και το ανεπανάληπτο γεγονός της ανθρώπινης δημιουργίας.
Πρέπει να εξηγείται στα παιδιά ότι η έκτρωση διακόπτει την ζωή ενός ανθρώπου.
Το εκπαιδευτικό σύστημα δεν προβάλλει στα παιδιά τις λάθος αντιλήψεις ότι ο ρόλος της γυναίκας και του άνδρα ως γονέων είναι ταπεινός, ή ότι η ανατροφή των παιδιών δεν μπορεί να συνδυασθεί με την επαγγελματική καριέρα.
Οι πρώτες στιγμές της ανθρώπινης ζωής όπως δεν τις έχετε ξαναδεί - Γνωρίστε τον μικρό Oliver! (Πηγή: https://youtube.com/watch?v=NFHpXH_EOZc)
Αντίθετα, εξηγεί πως η ικανότητα του άνδρα, αλλά κυρίως της γυναίκας να φέρνει ανθρώπους στο κόσμο είναι τιμητική και μοναδική και γι αυτό η κοινωνία οφείλει να σεβαστεί την γυναίκα και να σταθεί δίπλα της αρωγός στις ευθύνες που έχει αναλάβει.
Η Ορθόδοξη διδασκαλία υποστηρίζει την ανθρώπινη ζωή από την σύλληψη!
Είναι σημαντικό η κατήχηση των παιδιών και των νέων να περιλαμβάνει και το τί πιστεύει η Ορθόδοξη εκκλησία για την δημιουργία της ανθρώπινης ζωής και ποιες πρακτικές προσβάλλουν το Θεό και οδηγούν σε πνευματικά αδιέξοδα.
Η Ορθόδοξη άποψη -σε απόλυτη ταύτιση με την βιολογία- είναι πως η ανθρώπινη ζωή ξεκινά από την σύλληψη ή αλλιώς από την γονιμοποίηση. Ο Θεός είναι ο δημιουργός κάθε ανθρώπου, ενώ οι γονείς συνεργάζονται με Εκείνον για την δημιουργία των παιδιών τους.
Η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής οποιαδήποτε στιγμή μετά την σύλληψη είναι φόνος.
Η Εκκλησία μας επιβεβαιώνει αυτή την θέση τιμώντας την σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου την 23η Σεπτεμβρίου, της Θεοτόκου από την Αγία Άννα την 9η Δεκεμβρίου και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου την 25η Μαρτίου.
Τα παιδιά αλλά και οι νέοι γονείς ενημερώνονται μέσα από τις ενοριακές κατηχητικές προσπάθειες, αλλά και με την ατομική πνευματική τους καθοδήγηση, για τους άμεσους αλλά και έμμεσους τρόπους με τους οποίους θανατώνεται ένα έμβρυο, τον ρόλο της «αντισύλληψης», τί «εξυπηρετεί» ο προγεννητικός έλεγχος, ποιες είναι οι πρακτικές και οι παγίδες της εξωσωματικής κλπ. Τα θέματα αυτά ενώ είναι επιστημονικά, δεν παύουν να έχουν πνευματικό βάρος, εφόσον σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις δυνητικά καταστρέφονται ανθρώπινες ζωές, στην εμβρυική τους φάση.
Είναι ωραίο να οργανώνονται στις ενορίες ή στις μητροπόλεις ημερίδες, παιγνίδια, ποικίλες δράσεις, με ανοιχτή συμμετοχή, για να ευαισθητοποιούνται τα παιδιά και οι γονείς με ευχάριστο τρόπο. Η Ιερά σύνοδος καθιέρωσε την ημέρα του «αγέννητου παιδιού» το 2019, την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα και αυτός ο εορτασμός αξίζει να γίνεται με λαμπρότητα.
Τονίζεται ακόμη η ανάγκη για ποιμαντική μέριμνα προς τους ανθρώπους που υπέκυψαν στην έκτρωση, αλλά μετανόησαν και ζητούν το έλεος του Θεού μέσα από την εξομολόγηση.
Παιδί που χειρουργήθηκε στη Cleveland Clinic για όγκο στη καρδιά ενώ ήταν ακόμη μέσα στη μήτρα.
Οι γιατροί και οι μαίες υποστηρίζουν ενεργά την αγέννητη ζωή.
Κάθε γιατρός γνωρίζει ότι με την άμβλωση αφαιρείται μια ανθρώπινη ζωή, πολύ περισσότερο ο μαιευτήρας/γυναικολόγος.
Στα πλαίσια της πρακτικής του λοιπόν, ενημερώνει κάθε έγκυο που τον επισκέπτεται για το στάδιο ανάπτυξης του παιδιού της. Της εξηγεί ότι το μωρό της είναι «ήδη άνθρωπος», ότι από την 23η μέρα της ζωής του χτυπά η καρδιά του, έχει το φύλο του, δικό του DNA, κλπ.
Δεν αναφέρεται στο κύημα ως έμβρυο, αλλά ως «αγέννητο παιδί».
Κατά την διάρκεια της εξέτασης διενεργεί ένα υπερηχογράφημα του παιδιού, ώστε η μητέρα να ακούσει την καρδιά του, και δίνει φωτογραφίες του.
Εάν η γυναίκα του ομολογήσει πως σκέπτεται την άμβλωση, ο γιατρός εξετάζει τους λόγους που την οδηγούν εκεί, με προσοχή, και την παραπέμπει για βοήθεια.
Εάν είναι ιατρικοί οι λόγοι της, ο γυναικολόγος εργάζεται για να τακτοποιηθούν τόσο τα προβλήματα της γυναίκας, όσο και του παιδιού της, οργανώνοντας ομάδες ειδικών, συμβούλια κλπ.
Αν η γυναίκα εξακολουθεί να παλεύει με την σκέψη της έκτρωσης, ο γιατρός της δίνει χρόνο και ορίζει επανεξέταση, ώστε εκείνη να προλάβει να εξετάσει με ψυχραιμία τις λύσεις, να ζητήσει βοήθεια και να μην πραγματοποιήσει την καταστροφική απόφασή της.
Για τα ανήλικα κορίτσια που έρχονται για έκτρωση, γίνεται ενημέρωση των γονέων ή κηδεμόνων για όλες τις συνέπειες της έκτρωσης για το αγέννητο παιδί και την κόρη τους. Ο κηδεμόνας στις ανήλικες λειτουργεί και ως δικλείδα ασφαλείας για περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης από ύποπτα άτομα που παρέσυραν το παιδί του. Η ενημέρωση γίνεται και προς τις ενήλικες γυναίκες.
Για κάθε έγκυο που ζητά την έκτρωση ελέγχεται μήπως εξαναγκάζεται σε αυτή, εάν υπάρχει σεξουαλική κακοποίηση ή εκμετάλλευση, εκβιασμός κλπ., να υποστηρίζεται η γυναίκα και νομικά ώστε να σώζεται μαζί με το μωρό της.
Εάν η γυναίκα επιμένει να προχωρήσει στην άμβλωση, ο έντιμος γιατρός δηλώνει ότι η επαγγελματική του συνείδηση δεν του επιτρέπει να σκοτώσει το παιδί, διότι είναι ήδη άνθρωπος, ισότιμος με εκείνη, και δεν μπορεί να περιφρονήσει την ζωή του για να ικανοποιήσει την μητέρα απλά επειδή είναι σε θέση ισχύος.
Ο γιατρός κατευθύνει κατάλληλα την γυναίκα που έκανε προγεννητικό έλεγχο (για κληρονομικά νοσήματα, χρωμοσωμικές ή άλλες ανωμαλίες), εφόσον υπάρξει κάποια ένδειξη. Την συμβουλεύει με στόχο να βοηθηθεί το παιδί της και η ίδια, και να μη μπουν στον πειρασμό του «τερματισμού».
Εάν ένα ζευγάρι μέσα στην θλίψη της ατεκνίας σκέπτεται την εξωσωματική, του δίνεται βοήθεια ώστε να εξαντλήσει όλες τις θεραπευτικές μεθόδους για το πρόβλημα της υπογονιμότητας.(3) Oι τακτικές της εξωσωματικής όπως η «επιλογή υγιούς εμβρύου», αδιάθετα- υπεράριθμα έμβρυα, «μείωση» πολυδύμων κυήσεων, είναι ταυτόσημες με την θανάτωση ή την απώλεια των εμβρύων.
Η σωστή ιατρική πρακτική επιδιώκει επιπλέον και την σαφή καταγραφή του αριθμού και του είδους των αμβλώσεων, των αιτίων, των επιπλοκών τους, με στόχο να βοηθηθούν μελλοντικά οι γυναίκες και τα παιδιά τους.
Επιπλέον, είναι χρήσιμη η παρακολούθηση της κατανάλωσης των εκτρωτικών σκευασμάτων, χαπιών επόμενης μέρας, αντισυλληπτικών και η καταγραφή των παρενεργειών τους, τόσο για λόγους αξιολόγησης των «υπηρεσιών» στο χώρο της έκτρωσης, αλλά και για χάραξης πολιτικής υγείας, κοινωνικής, δημογραφικής πολιτικής, κλπ.
Ο γιατρός οφείλει να είναι ενημερωμένος και να παρέχει υπηρεσίες αναστροφής του εκτρωτικού χαπιού.
Ασφαλή καταφύγια μωρών συνδεδεμένα με υπηρεσίες 24ωρης λειτουργίας, π.χ πυροσβεστική, νοσοκομεία, κλπ.
Ανάγκη για υποστηρικτικές πρωτοβουλίες σε όλη την Ελλάδα.
Προκειμένου να υποστηριχθεί μια μητέρα σε ανάγκη χρειάζεται να δημιουργηθούν σε όλη την Ελλάδα οργανωμένες προσπάθειες στήριξης εγκυμοσύνης, χώροι φιλοξενίας, εξυπηρέτησης, με ιδιωτική ή καλύτερα κρατική πρωτοβουλία. Οι γυναίκες έχουν ανάγκη από νομική, επαγγελματική και οικονομική υποστήριξη, από κοινωνικούς λειτουργούς και ιατρική βοήθεια, σε σταθερή και χρόνια βάση. Οι εν λόγω προσπάθειες θα διακινούν ενημερωτικό υλικό και θα οργανώνουν εκπαιδευτικές ευκαιρίες.
Για τα νεογέννητα παιδιά που δεν αναμένεται να ζήσουν για πολύ, λόγω προβλημάτων υγείας, είναι καλό να υπάρχουν χώροι φιλοξενίας ως το τέλος τους, τα καλούμενα hospices για μωρά, με φροντίδα της Πολιτείας. Αυτά μπορούν να φιλοξενούν με αγάπη τα ασθενή μωρά, και να εξυπηρετούν μια μητέρα με δυσκολία φροντίδας, που όμως θέλει να γεννήσει το άρρωστο μωρό της, να το βαφτίσει και να «φύγει» όταν επιτρέψει ο Θεός.
Η υιοθεσία του μωρού είναι μια λύση για την μητέρα που δεν μπορεί να το αναλάβει. Είναι πολύ βοηθητικό για την έγκυο το να έχει λόγο μαζί με την αντίστοιχη υπηρεσία στην επιλογή της ανάδοχης οικογένειας. Αυτή η δυνατότητα την ηρεμεί σχετικά με την τύχη του μωρού της και ίσως πρέπει να προβλεφθεί νομοθετικά και στη πατρίδα μας.
Τέλος, είναι καλό να διαμορφωθούν και δημόσιοι χώροι υποδοχής βρεφών,
όπου θα μπορούν να τοποθετηθούν ανώνυμα τα παιδιά από τις μητέρες που
δυσκολεύονται ακόμη και με τις απλούστερες ευθύνες της μητρότητας, αλλά
δεν θέλουν να τα σκοτώσουν. Αυτό το μέτρο (Safe Haven Baby Boxes)(4) που εφαρμόζεται στο εξωτερικό, βοηθά να προλαμβάνεται το φαινόμενο των βρεφών στα σκουπίδια, στις αποχετεύσεις και αλλού.
Να γνωρίσουν οι πολιτικοί και οι νομικοί το στείρο τοπίο και να λάβουν μέτρα προστασίας για τα αγέννητα παιδιά και τις μητέρες
Έχει νόημα να γίνεται ενημέρωση αλλά και προειδοποίηση προς όσους σχεδιάζουν και νομοθετούν για θέματα ζωής και θανάτου. Να εννοήσουν το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσαν. Η ανάπτυξη, η οικογένεια, οι δημογραφικές, εθνικές και οικονομικές ανάγκες και η επιβίωσή μας εξαρτώνται από το είδος των αποφάσεων που εκείνοι παίρνουν στο θέμα της αγέννητης ζωής.
Μπορούν να λάβουν μέτρα που περιορίζουν την άμβλωση, ανάλογα με εκείνα που λαμβάνονται σε χώρες του εξωτερικού για να σωθούν τα παιδιά και όλη η κοινωνία μας. Σε αυτά ανήκει η απαγόρευση της άμβλωσης εφόσον ακούγεται η καρδιά του μωρού, η ύπαρξη περιόδου αναμονής για πραγματοποίηση άμβλωσης, η υποχρεωτική παρουσία του γονέα στα ανήλικα κορίτσια, η λεπτομερής επεξήγηση των συνεπειών της στην γραπτή ενημερωμένη συγκατάθεση, ο έλεγχος από κοινωνική υπηρεσία για τις ανήλικες εγκυμοσύνες (πιθανή εκμετάλλευση) και η ενθάρρυνση της υιοθεσίας.
Να γίνονται εντατικοί έλεγχοι στις εγκαταστάσεις και στο προσωπικό που πραγματοποιεί αμβλώσεις και να ενθαρρύνονται οι καταγγελίες για εκβιαστικές εκτρώσεις, ή εάν η γυναίκα είχε άσχημες συνέπειες από την έκτρωση.
Να χαρακτηρισθεί η άμβλωση ως πράξη που προσβάλλει το συμφέρον της γυναίκας, της οικογένειας και της κοινωνίας και να μην υποστηρίζεται από το κρατικό σύστημα υγείας. Να γίνεται με σύστημα ελεγχόμενης συνταγογράφησης η συνταγογράφηση των εκτρωτικών σκευασμάτων.
Σε κάθε μία από τις νομοθετικές αποφάσεις, ο όρος «έμβρυο» θα αντικατασταθεί από «αγέννητο παιδί».
Να νομοθετηθεί ακόμη το λογικό δικαίωμα των υγειονομικών, ιατρών, μαιών, αναισθησιολόγων, καρδιολόγων, κ.α., ακόμη και του βοηθητικού προσωπικού, να μην συνεργάζονται στην άμβλωση, επικαλούμενοι λόγους συνείδησης και η άμβλωση να μην αποτελεί υποχρεωτικό μέρος της εκπαίδευσής τους.
Αντίθετα να υπάρξει μέριμνα για καλύτερη εκπαίδευση των γιατρών και μαιών σε θέματα εγκυμοσύνης υψηλού κινδύνου, αντιμετώπισης συγγενών ανωμαλιών παιδιών, επεμβάσεων στο αγέννητο παιδί ενώ αυτό κυοφορείται, θεραπειών στειρότητας πλην εξωσωματικής κλπ.
Συνοψίζοντας:
Ας σκεφτεί καθένας που αγαπά την αγέννητη ζωή και την τιμά ως δώρο Θεού πώς θα αγωνιστεί για αυτήν. Κρίνοντας και αποδίδοντας απλά χαρακτηρισμούς σε όσους πραγματοποιούν εκτρώσεις και στις γυναίκες που τις αποφασίζουν, δεν προσφέρουμε ουσιαστική βοήθεια ούτε στα παιδιά, ούτε στις μητέρες τους.
Αντίθετα υπάρχει ανάγκη για συστηματική κινητοποίηση ανθρώπων και φορέων που θα στηρίξουν με συνέπεια και σταθερότητα, διαχρονικά, το αγέννητο παιδί και την μητέρα του αξιοποιώντας τις δυνατότητες και την θέση που έχουν.
Παραπομπές:
- https://www.ehd.org/
- https://www.youtube.com/watch?v=_z5_R8yNFoQ
- https://afistemenaziso.gr/texts/medical/eksosomatiki-gonimopoiisi/oi-enallaktikes-lyseis-stin-eksosomatiki-gonimopoiisi-ivf
- https://afistemenaziso.gr/texts/epikairotita/asfali-katafygia-pou-sozoun-ta-mora-apo-tin-amvlosi
πηγή: afistemenaziso.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε το σχόλιό σας