Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

«Εως ότου έλθει ο θάνατος έχουμε καιρό»



Αποτέλεσμα εικόνας για αγιο οροσ σταυροσΚαι όμως εξακολουθούν να επιμένουν. «Δεν ευκαιρούμε. Δεν μας αφήνουν οι δουλειές. Έχουμε οικογένεια, έχομε κοινωνικές υποχρεώσεις. Αγωνιζόμαστε μέρα και νύκτα για τον επιούσιο. Η ζωή είναι δύσκολη. Έως ότου έλθει ο θάνατος έχουμε καιρο».

Να αρχίσουμε από την τελευταία πρόταση της δικαιολογίας. Αν επρόκειτο αυτοί που διατυπώνουν αυτή τη δικαιολογία να ζήσουν χιλιάδες χρόνια στον κόσμο αυτό και
αν η κρίση γινόταν στο πολύ απώτερο μέλλον, και πάλι δεν θα είχαν δίκαιο να σκέπτονται και να μιλούν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Διότι για την ημέρα εκείνη, η οποία θα θέσει τέρμα στην παρούσα ζωή και θα ανοίξει μπροστά μας την αιωνιότητα, και αιώνες ολόκληρους εάν ετοιμαζόταν ο άνθρωπος, δεν θα ήταν αρκετό. Αλλά εφόσον η ζωή μας είναι τόσο σύντομη και τα τεχνικά μέσα τη διακόπτουν συχνά τόσο απρόοπτα, πως μπορεί να σταθεί ένας τέτοιος λογισμός;
«Εως ότου έλθει ο θάνατος έχουμε καιρό»!

Το σκέφθηκαν καλά, αυτοί που διατυπώνουν αυτή τη δικαιολογία; Εδώ κρίνεται όχι μια περίοδος της ζωής τους, ούτε επιτέλους η παρούσα ζωή. Εδώ κρίνεται η αιωνιότητα, το μέλλον τους το ουράνιο, αυτή η σωτηρία τους. Και για τα αγαθά αυτά τα πνευματικά, τα τόσο ανεκτίμητα, αξίζει ετοιμασία πολυχρόνια, επιμελής, προσεκτική. Είναι το μόνο που έχει να κάνει ο λογικός άνθρωπος, για να μη χάσει το παν. Διότι ο Θεός όρισε ημέρα, μεγάλη και φοβερή, κατά την οποία όλοι οι άνθρωποι θα λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους.

Πηγή: «Ο Νόμος του Θεού και ο Άνθρωπος», Αρχιμ. Καλλιστράτου Ν. Λυράκη, Αθήνα 2000

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε το σχόλιό σας