Μιὰ ὑπόθεση ἀπὸ τὴ Γαλλία καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ μᾶς ἀφορᾶ

Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΝΟΗΜΑ

 

Η ΕΙΔΗΣΗ

Στὶς 23 καὶ 24 Μαρτίου 2026, στὸ Διορθωτικὸ Δικαστήριο τῆς Ρεν, στὴ Βρετάνη τῆς Γαλλίας, θὰ δικαστεῖ μία γυναίκα ποὺ παρουσιαζόταν ὡς «κόουτς» καὶ «διεθνὴς εἰσηγήτρια ἀνθρωπίνων πόρων». Ἡ κατηγορία: κατάχρηση εὐαισθησίας δεκάδων

ἀνθρώπων.

Ἐγκατεστημένη στὸ Σαρτρ-ντὲ-Μπρετάν τῆς περιφέρειας Ἰλ-καὶ-Βιλαίν, ἡ ἴδια ὀργάνωνε τακτικὰ σεμινάρια μεταξὺ 2016 καὶ 2024 σὲ Λυὼν, Ἀννεσύ, Μασσαλία καὶ Παρίσι. Γιὰ νὰ συμμετάσχουν, οἱ ἐκπαιδευόμενοι — 12 ἕως 30 ἄτομα ἀνὰ συνεδρία — κατέβαλλαν ἕως καὶ 6.000 εὐρὼ ἐτησίως, χωρὶς νὰ συνυπολογισθοῦν τὰ ἔξοδα ἐνοικίασης αἰθουσῶν, τὰ ὁποῖα πληρώνονταν τοῖς μετρητοῖς, ἐνῷ οἱ χῶροι παρέχονταν ἐνίοτε δωρεάν.

Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς μηνυτὲς εἶχαν γνωρίσει αὐτὴν ποὺ χρησιμοποιοῦσε τὸν τίτλο τῆς ψυχολόγου χωρὶς νὰ διαθέτει τὸ ἀντίστοιχο δίπλωμα, μέσῳ κάποιου οἰκείου τους ἢ μέσῳ τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης. Ἀπὸ τὶς πρῶτες ἐπαφές, διαβεβαίωνε πὼς ἦταν «διαθέσιμη εἰκοσιτετράωρα» γιὰ εὐάλωτα ἄτομα, ἐπικαλούμενη δικές της ἐμπειρίες βίας. Οἱ ἐκπαιδευόμενοί της ἀναφέρουν ἐπίσης ὅτι ἔκανε ἰατρικὲς διαγνώσεις «μὲ βάση τὸ ἔνστικτό της».

Σταδιακά, στὰ μέλη εἶχε ἀπαγορευθεῖ νὰ ἐπικοινωνοῦν μαζί της. Ταυτόχρονα, καταγγέλλονται ἔντονες ψυχολογικὲς πιέσεις μὲ «ἐναλλαγὴ ἀπειλῶν, ἐκφοβισμοῦ, ὕβρεων, ταπεινώσεων καὶ συκοφαντιῶν, καὶ στὴ συνέχεια ἐπαίνων, τρυφερῶν λόγων καὶ ἀναγνώρισης». Αὐτὸ συνέβαινε στὸ πλαίσιο σεμιναρίων μὲ τίτλους ὅπως «Ἡ Μεγάλη Ἀγάπη», «Κάντε τὴ δυσλεξία σας ταλέντο» καὶ «Δῶστε νόημα στὴ ζωή σας». Ὅσοι κρίνονταν ἀπὸ τὴν κόουτς ὡς «διεστραμμένοι» ἀπομακρύνονταν.

Ἡ ὀργάνωσή της εἶχε καταγγελθεῖ δεκαοκτὼ φορὲς στὴ Γαλλικὴ Διυπουργικὴ Ἀποστολὴ Ἐπαγρύπνησης καὶ Καταπολέμησης τῶν Αἱρετικῶν Παρεκκλίσεων (Miviludes) μεταξὺ 2013 καὶ 2022. Τὸ 2021, δεκατέσσερις ἐκπαιδευόμενοι ἑνώθηκαν γιὰ νὰ καταγγείλουν τὴν ψυχολογική της ἐξάρτηση καὶ τὶς ἀπάτες της. Ἔρευνες διενεργήθηκαν γιὰ τὸν ἐκπαιδευτικό της ὀργανισμό «Unissons Groupe». Αὐτὴ ἡ ἀπόφοιτος τῆς Σχολῆς Ψυχοσωματικῆς Ἰατρικῆς τῆς Νίμης παρουσιαζόταν ὡς καταρτισμένη σὲ «Gestalt θεραπεία», «ὑπνοθεραπεία» καὶ «ψυχογενεαλογία1», ἀλλὰ καὶ ὡς «εἰδικὸς σὲ ἐνεαγράμματα2» — μία «ἀμφιλεγόμενη τεχνικὴ ποὺ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει σὲ παρεκκλίσεις», ὅπως εἶχε τονίσει ἡ πρώην ἐπικεφαλῆς τῆς Miviludes, Χανὲν Ρομντὰν σὲ καταγγελία της πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῆς Ρεν.

Ἀρκετοὶ συμμετέχοντες — οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀπαγορευθεῖ νὰ συναντῶνται ἐκτὸς σεμιναρίων — ἀποδίδουν ἐπίσης σ’ αὐτὴν «ἀνάμειξη στὴν ἰδιωτική τους ζωή», μὲ ἀποτέλεσμα πολλὲς ρήξεις μὲ τοὺς οἰκείους τους. Καταγγέλθηκαν ἐπίσης «κοινωνικὴ ἀπομόνωση, ἀπώλεια αὐτονομίας, οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση καὶ συναισθηματικὴ ἐξάρτηση» ἀπὸ τὴν κόουτς. Ἡ «βαθιὰ ἀποσταθεροποίηση» τῶν μελῶν ἔφθασε ἕως «σοβαρὴ κατάθλιψη», καθὼς ἡ κατηγορουμένη δημιουργοῦσε ἕνα «κλίμα ἀγωνίας» γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει τὴν ἐξουσία της καὶ νὰ «ἐπιτύχει τὴν ὑποταγὴ τῶν ἀνθρώπων». Ὁρισμένοι ἀναφέρουν ἀκόμα καὶ ἐπεισόδια σωματικῆς βίας.

Συλληφθεῖσα στὶς 19 Μαρτίου 2024 ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Ὑπηρεσία γιὰ τὴν Καταστολὴ τῆς Βίας κατὰ Προσώπων (OCRVP) στὴ Ναντέρ, δήλωσε ὅτι εἶχε ἐτήσιο εἰσόδημα 36.000 εὐρὼ καὶ «πάσχει ἀπὸ διοικητικὴ φοβία» — γεγονὸς ποὺ τῆς εἶχε δημιουργήσει προβλήματα μὲ τὴν ἐφορία. Ὁ Πιὲρ Μπουσέ-Ντουανιό, πρόεδρος τῆς Ἕνωσης Ὑπεράσπισης Οἰκογένειας καὶ Ἀτόμου (ADFI) στὴ Ρεν, προειδοποιεῖ γιὰ τὸν «πολλαπλασιασμὸ τέτοιων γκουρού, μέσα στὸ πλαίσιο ἀνάπτυξης μικρῶν κινημάτων γύρω ἀπὸ τὴν εὐεξία». Ἡ παρέκκλιση τύπου σέκτας δὲν συνιστᾶ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ποινικὸ ἀδίκημα· πρέπει νὰ ἀποδειχθεῖ ὅτι διεπράχθη συγκεκριμένο ἀδίκημα ἀπὸ τοὺς ἐν λόγῳ κόουτς.

Ἡ κατηγορουμένη, ἡ ὁποία τεκμαίρεται ἀθῴα, κινδυνεύει μὲ ποινὴ τριῶν ἐτῶν φυλάκισης καὶ πρόστιμο 750.000 εὐρώ — ποσὸ ποὺ πολλαπλασιάζεται ἐπὶ πέντε γιὰ τὴν ἑταιρεία της.

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΥΤΗ

Ἡ ὑπόθεση τῆς Ρεν δὲν εἶναι μεμονωμένη. Σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἑλλάδα, πολλαπλασιάζονται τὰ σεμινάρια «αὐτογνωσίας», οἱ «θεραπευτὲς» χωρὶς πτυχίο, οἱ «κόουτς» ποὺ ὑπόσχονται μεταμόρφωση τῆς ζωῆς ἔναντι ἀδροῦ τιμήματος. Ὑπάρχει μία σταθερὴ δομὴ ποὺ ἐπαναλαμβάνεται: ἡ ἀρχικὴ ὑπόσχεση θεραπείας καὶ ἀγάπης, ἡ σταδιακὴ οἰκονομικὴ ἐκμετάλλευση, ἡ ἀπομόνωση ἀπὸ οἰκογένεια καὶ φίλους, ἡ ψυχολογικὴ ἐξάρτηση καὶ τέλος ἡ κατάρρευση. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ πέφτει σὲ τέτοιες παγίδες δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως ἀδύναμος ἢ ἀμόρφωτος. Εἶναι κυρίως κάποιος ποὺ πεινᾶ γιὰ νόημα, γιὰ ἀποδοχή, γιὰ θεραπεία ψυχικῶν πληγῶν.

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Στὴ Δύση, ὅπου ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἄγνωστη, θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ καταλάβει τὸν λόγο ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀναζητοῦν θεραπεία ἀλλοῦ. Ὅταν ὅμως τὸ ἴδιο φαινόμενο ἐμφανίζεται σὲ Ὀρθόδοξες χῶρες — καὶ ἰδίως στὴν Ἑλλάδα, ποὺ ἔχει ζωντανὴ λειτουργικὴ παράδοση, ἐξομολόγηση, Πατέρες, ἡσυχαστικὴ θεολογία — τὸ ἐρώτημα γίνεται πιεστικό: γιατί;

Ἡ πρώτη ἀπάντηση εἶναι ἡ ἔλλειψη γνώσης τοῦ τί πραγματικὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ἡ Ὀρθοδοξία παρουσιάζεται συχνὰ ὡς θρησκεία τελετῶν καὶ ὑποχρεώσεων, ὄχι ὡς ὁδὸς θεραπείας τῆς ψυχῆς. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὑποφέρει, δὲν τοῦ ἔρχεται αὐθόρμητα στὸν νοῦ ὅτι ὁ πνευματικός του ἢ ἡ ἐξομολόγηση μπορεῖ νὰ τὸν βοηθήσουν οὐσιαστικά.

Ἡ δεύτερη αἰτία εἶναι ἡ ἐπίδραση τοῦ δυτικοῦ προτύπου ζωῆς, ποὺ ἔχει διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία. Τὸ ἄτομο ἀντιμετωπίζεται ὡς αὐτόνομο ὄν ποὺ ὀφείλει νὰ «χτίσει τὸν ἑαυτό» του μόνο του. Ἡ ταπείνωση, ἡ ἐξάρτηση ἀπὸ τὸν Θεό, ἡ κοινότητα τῆς Ἐκκλησίας φαίνονται ξένες ἔννοιες σὲ αὐτὸ τὸ πρότυπο.

Ἡ τρίτη αἰτία εἶναι ἡ «συσκευασία». Οἱ κόουτς μιλοῦν τὴ γλώσσα τῆς ἐποχῆς: «ἐνδυνάμωση», «τοξικότητα», «νόημα», «ἀγάπη», «θεραπεία τοῦ ἐσωτερικοῦ παιδιοῦ».

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Ὁ Θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν» (Ρωμ. 15:13). Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἕνας χῶρος ἠθικῶν κανόνων. Εἶναι νοσοκομεῖο ψυχῶν, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Οἱ ἅγιοι Πατέρες ἔχουν ἀναπτύξει, μὲ ἀκρίβεια ποὺ δὲν συναντᾶται σὲ καμία σύγχρονη ψυχολογία, τὴν ἀνάλυση τῶν παθῶν καὶ τὸν δρόμο τῆς θεραπείας. Ἡ νῆψη, ἡ προσευχή, ἡ ἐξομολόγηση, ἡ Θεία Κοινωνία, ἡ σχέση μὲ ἕναν ἔμπειρο πνευματικό: αὐτὰ δὲν εἶναι ἁπλὲς θρησκευτικὲς πρακτικές. Εἶναι ἡ ὁδὸς τῆς ἐσωτερικῆς ἐλευθερίας.

Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ὑπόσχεται «εὐεξία». Ὑπόσχεται κάτι ἀσυγκρίτως βαθύτερο: τὴ μεταμόρφωση τοῦ προσώπου, τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό, τὴν ἀληθινὴ ἐλευθερία. Ἐκεῖ ποὺ ὁ κόουτς πωλεῖ ἐξάρτηση μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀπελευθέρωσης, ὁ πνευματικὸς πατέρας ὁδηγεῖ στὴν πραγματικὴ ἐλευθερία — χωρὶς χρέωση, χωρὶς ἐξάρτηση, χωρὶς ἐκβιασμό. Τὸ ζήτημα λοιπὸν δὲν εἶναι νὰ κρίνουμε ὅσους κατέφυγαν σὲ τέτοιους «θεραπευτές». Εἶναι νὰ βοηθήσουμε τοὺς ἀνθρώπους γύρω μας νὰ ἀνακαλύψουν ὅτι ὅ,τι ψάχνουν ὑπάρχει ἤδη — στὴν Ἐκκλησία, στὸν Χριστό, στὴν παράδοση τῶν ἁγίων μας.

Ἡ ἐνοριακὴ ἰστοσελίδα μας ἔχει ἀσχοληθεῖ ἐπανειλημμένα μὲ αὐτὸ τὸ θέμα, ἀκριβῶς γιατὶ ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο δὲν ἐπιτρέπει σιωπή ὅταν βλέπουμε τὴν πλάνη νὰ ὁδηγεῖ σὲ κατάρρευση. Ὁ Χριστὸς εἶπε: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. 11:28). Αὐτὴ ἡ πρόσκληση παραμένει ἀνοικτή. Κάθε ἄλλη ὑπόσχεση ἀνάπαυσης, ποὺ δὲν ὁδηγεῖ σ’ Αὐτόν, εἶναι στὴν καλύτερη περίπτωση ἀνεπαρκής — καὶ στὴ χειρότερη, παγίδα.

 

ΠΗΓΕΣ:

  1. https://france3-regions.franceinfo.fr/bretagne/ille-et-vilaine/rennes/accusee-de-derives-sectaires-la-coach-en-bien-etre-manipulatrice-sera-jugee-les-23-et-24-mars-a-rennes-3306546.html
  2. https://www.miviludes.interieur.gouv.fr

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

 1 Τί εἶναι ἢ Ψυχογενεαλογία

Ἡ ψυχογενεαλογία εἶναι μία σύγχρονη ψευδοθεραπευτικὴ προσέγγιση ποὺ ἀναπτύχθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Γάλλο Anne Ancelin Schützenberger τὴ δεκαετία τοῦ 1990. Βασίζεται στὴν ἰδέα ὅτι τὰ ψυχολογικὰ τραύματα, οἱ ἀσθένειες, τὰ δυστυχήματα ἢ οἱ οἰκονομικὲς καταστροφὲς τῶν προγόνων «μεταδίδονται» στοὺς ἀπογόνους — ἀκόμα καὶ χωρὶς αὐτοὶ νὰ τὰ γνωρίζουν — μέσα ἀπὸ γενεές.

Τί ἰσχυρίζεται:

Ὅτι ὁ ἄνθρωπος «κληρονομεῖ» συναισθηματικὰ τραύματα προγόνων ποὺ δὲν ἔχουν «ἐπιλυθεῖ». Ὅτι ἀσθένειες, ἀποτυχίες ἢ σχεσιακὰ προβλήματα στὴ ζωή μας ἐξηγοῦνται ἀπὸ αὐτὰ τὰ κληρονομημένα τραύματα. Ὅτι μὲ τὴ σύνταξη ἑνὸς «γενεογράμματος» — ἕνος εἴδους οἰκογενειακοῦ δένδρου μὲ σημειωμένα τραύματα καὶ «ἐπαναλαμβανόμενα μοτίβα» — μπορεῖ νὰ ἐντοπιστεῖ ἡ «ρίζα» τοῦ προβλήματος καὶ νὰ γίνει «ἴαση». Ἐπιστημονικά, δὲν ἔχει καμία ἀποδεδειγμένη βάση. Ἡ ἰδέα ὅτι τὸ ψυχικὸ τραῦμα μεταδίδεται «ἐνεργειακὰ» ἢ «συμβολικὰ» ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ δὲν ἀνήκει στὴν ἐπιστημονικὴ ψυχολογία. Ὑπάρχει βέβαια ἕνα παραδεκτὸ ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη φαινόμενο — ἡ ἐπιγενετική, ποὺ δείχνει ὅτι ὁρισμένα τραυματικὰ βιώματα μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσουν ἐκφράσεις γονιδίων — τὸ ὁποῖο ὅμως δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς ψυχογενεαλογίας. Στὴν πράξη, οἱ «θεραπευτὲς» ποὺ τὴν ἐφαρμόζουν συνήθως δὲν ἔχουν κανένα ἀναγνωρισμένο δίπλωμα. Χρησιμοποιοῦν τεχνικὲς ἐπίκλησης «ψυχῆς προγόνων», «συμβολικοὺς ἀποχαιρετισμούς» νεκρῶν, καὶ ἐνίοτε ψευδοτελετουργικὲς πρακτικές.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

2  Τί εἶναι τὸ Ἐνεάγραμμα

Τὸ ἐνεάγραμμα (enneagram) εἶναι ἕνα σχῆμα μὲ ἐννέα ἄκρες, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιεῖται ὡς βάση γιὰ ἕνα σύστημα ταξινόμησης τῆς προσωπικότητας σὲ ἐννέα τύπους. Κάθε τύπος περιγράφει ἕνα «βαθὺ κίνητρο», ἕναν «πυρηνικὸ φόβο» καὶ χαρακτηριστικὰ συμπεριφορᾶς. Τὸ σχῆμα ἐμφανίζεται πρώτη φορὰ στὸν Γκουρτζίεφ (George Gurdjieff, 1866–1949), ἕναν μυστικιστὴ Ἀρμενο-ἑλληνικῆς καταγωγῆς ποὺ ἀνέπτυξε ἕνα σύστημα ἐσωτερισμοῦ γνωστὸ ὡς «Τέταρτη Ὁδός». Ὁ Γκουρτζίεφ χρησιμοποιοῦσε τὸ σχῆμα κοσμολογικά, ὄχι ψυχολογικά. Ἡ σύνδεσή του μὲ τοὺς ἐννέα τύπους προσωπικότητας ἔγινε ἀργότερα ἀπὸ τὸν Ὀσκὰρ Ἰχάζο (Oscar Ichazo) τὴ δεκαετία τοῦ 1950-60, ἱδρυτὴ τῆς ὁμάδας «Arica» στὴ Χιλή — μίας ὀργάνωσης μὲ ἔντονα στοιχεῖα νεογνωστικισμοῦ καὶ νέας ἐποχῆς (New Age). Ἔπειτα τὸ ἀνέπτυξε ὁ ψυχίατρος Κλάουντιο Ναράντζο (Claudio Naranjo), μαθητὴς τοῦ Ἰχάζο. Στὶς δεκαετίες τοῦ 1980-90 εἰσήχθη σὲ χριστιανικοὺς κύκλους — κυρίως μέσα ἀπὸ Ἰησουίτες καὶ Καθολικοὺς πνευματικοὺς ὁδηγούς — καὶ παρουσιάστηκε ὡς ἐργαλεῖο «αὐτογνωσίας» συμβατὸ μὲ τὴν πνευματικὴ ζωή.

Γιατί εἶναι ἐπιστημονικὰ ἀβάσιμο:

Καμία ἐπιστημονικὴ μελέτη δὲν ἔχει ἐπιβεβαιώσει τὴν ἐγκυρότητα τοῦ συστήματος. Δὲν ὑπάρχει ἀξιόπιστη μεθοδολογία γιὰ τὸν προσδιορισμὸ τοῦ «τύπου» κάποιου. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν τεστ ἐνεαγράμματος δὲν εἶναι ἀναπαράξιμα οὔτε σταθερά. Ἡ ἐπιστημονικὴ ψυχολογία ἔχει ἄλλα, ἐπαληθευμένα μοντέλα προσωπικότητας — ὅπως τὸ «Big Five» — τὰ ὁποῖα οὐδεμία σχέση ἔχουν μὲ τὸ ἐνεάγραμμα. Οἱ ρίζες του βρίσκονται σὲ ἐσωτεριστικὲς καὶ νεοεποχίτικες ἀντιλήψεις, ὄχι σὲ χριστιανικὴ παράδοση. Ὅταν χρησιμοποιεῖται στὸ πλαίσιο σεμιναρίων «εὐεξίας» ἢ «αὐτογνωσίας», λειτουργεῖ ὡς εἰσαγωγικὸ βῆμα σὲ εὐρύτερες ἐσωτεριστικὲς ἀντιλήψεις.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: